Key takeaways

• De olieprijzen zijn verrassend stabiel.
• De Amerikaanse voorraden zijn gedaald tot het laagste niveau sinds de jaren 80.
• De verdwijnende buffers zullen waarschijnlijk zorgen voor aanhoudend hoge prijzen, lang nadat de vijandelijkheden zijn beëindigd.

Ondanks het aanhoudende conflict in de Golf zijn de olieprijzen verrassend stabiel gebleven. De markt is erin geslaagd het verlies van 15 miljoen vaten per dag als gevolg van de sluiting van de Straat van Hormuz op te vangen door een combinatie van factoren: China heeft zijn invoer aanzienlijk verminderd, de wereldwijde vraag daalde door rantsoenering en de productie steeg licht in landen als Venezuela en Brazilië.

De belangrijkste buffer zijn de strategische oliereserves (SPR’s) van rijke landen geweest. In maart organiseerde het Internationaal Energieagentschap (IEA) een historische gecoördineerde vrijgave van 400 miljoen vaten. Dit ondersteuningssysteem begint echter te verslechteren.

Japan

Japan, dat sterk afhankelijk is van ruwe olie uit het Midden-Oosten, was een belangrijke drijvende kracht achter de inspanningen van het IEA. Hoewel Japan aanvankelijk enorme hoeveelheden uit zijn openbare voorraden vrijgaf om binnenlandse raffinaderijen te ondersteunen, is het tempo vertraagd.

Binnenlandse bedrijven hebben het tekort gedeeltelijk gecompenseerd door via pijpleidingen olie aan te voeren uit regio’s buiten de Golf, met name de Verenigde Staten. Daardoor is Japan erin geslaagd zijn reserves boven de minimumdrempel van het IEA te houden, maar de regering aarzelt nu om verdere grote onttrekkingen goed te keuren die het land kwetsbaar zouden maken.

Amerikaanse reserves bereiken historisch dieptepunt

De Verenigde Staten bevinden zich in een nog precairdere positie. Hun SPR was al aanzienlijk geslonken na de energiecrisis die werd veroorzaakt door de Russische invasie van Oekraïne. Momenteel bevinden de Amerikaanse reserves zich op het laagste niveau sinds de jaren 80.

Om te beschermen wat er nog over is, is de regering overgestapt van het verkopen van olie naar het uitlenen ervan, waarbij leners verplicht zijn de olie tegen het einde van de jaren 2020 met een premie terug te geven.

Bovendien worden fysieke beperkingen een probleem. Sommige opslaglocaties zijn bijna leeg en andere worden beperkt door de capaciteit van de pijpleidingen. Er is ook een wettelijk minimum van 150 miljoen vaten dat moet worden gehandhaafd, wat de mogelijkheid om meer olie op te pompen verder beperkt.

Minimale bijdrage van Europa

Europa heeft een minimale rol gespeeld in de gecoördineerde inspanning. In tegenstelling tot de VS en Japan bestaan de Europese reserves grotendeels uit geraffineerde producten die zijn opgeslagen in commerciële tanks, in plaats van ruwe olie in overheidsdepots.

Europese landen hebben voornamelijk olie “vrijgegeven” door de hoeveelheid die de industrie verplicht moet aanhouden te verminderen, maar er zijn weinig aanwijzingen dat DIE olie daadwerkelijk op de wereldmarkt is gekomen. Hierdoor heeft Europa in wezen kunnen profiteren van de reserves van andere landen.

Houdbaarheid prijzen

Nu de zomerse piek in de vraag naar brandstof nadert, kan de wereld te maken krijgen met een tekort aan aanbod. Morgan Stanley suggereert dat de gecombineerde vrijgaven van de VS en Japan tegen juli aanzienlijk zouden kunnen dalen.

Aangezien de wereldwijde commerciële voorraden naar verwachting in september een kritiek dieptepunt zullen bereiken, kan de last van de aanpassing verschuiven naar China. Hoewel China over aanzienlijke reserves beschikt, zou de Chinese leiding terughoudend kunnen zijn om die uit te putten tijdens een eindeloos conflict.

Uiteindelijk, naarmate die strategische buffers verdwijnen, zal de uiteindelijke noodzaak om ze weer aan te vullen waarschijnlijk zorgen voor aanhoudend hoge olieprijzen, lang nadat de gevechten zijn gestopt.

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!