Key takeaways
- Marieke Ehlers transformeert Europees radicaalrechts in een gedisciplineerde wetgevende kracht.
- Pragmatische allianties met centrumrechtse partijen omzeilen het traditionele politieke isolement.
- Strategische samenwerking dient als springplank om de EU-autoriteit tegen 2029 te ontmantelen.
Marieke Ehlers speelt een cruciale rol in de transformatie van Europees radicaalrechts van een beweging van extern protest naar een gedisciplineerde wetgevende kracht. Dat meldt POLITICO. Als fractievoorzitter van Patriots for Europe leidt Ehlers een poging om de groep naar het politieke midden te verschuiven om daadwerkelijke invloed te krijgen op de wetgeving van de EU. Deze verschuiving komt op het moment dat het “cordon sanitaire”, de al lang bestaande overeenkomst tussen centrumpartijen om extremisten van de macht te isoleren, begint af te brokkelen.
Een strategische koerswijziging naar pragmatisme
Na de verkiezingen van 2024 hebben de Patriots een tactische koerswijziging ingezet in de richting van pragmatisme en coalitievorming. Door zich aan te sluiten bij de centrumrechtse Europese Volkspartij (EVP) heeft radicaalrechts een manier gevonden om traditionele liberale en centrumlinkse allianties te omzeilen. Dit heeft geleid tot aanzienlijke spanningen binnen de EVP. Sommige leden zijn voorstander van deze samenwerking. Anderen hebben, waaronder hooggeplaatste Duitse functionarissen zoals Friedrich Merz, gewaarschuwd dat een dergelijke alliantie ernstige politieke gevolgen zou kunnen hebben.
Gericht op beleidswinst en concessies
Onder leiding van Ehlers hebben de Patriotten zich gericht op specifieke beleidswinst. Ze hebben met de EVP samengewerkt op het gebied van deregulering en strengere migratiecontroles. Ze richten zich momenteel op de intrekking van het verbod op verbrandingsmotoren. Ehlers beschrijft een weloverwogen evolutie in hun strategie. Nadat ze aanvankelijk de initiatieven van de EVP kosteloos steunden om vertrouwen op te bouwen, eisen de Patriots nu concessies in ruil voor hun steun.
Navigeren door de kloof in het migratiebeleid
Een belangrijk voorbeeld van deze nieuwe aanpak waren de onderhandelingen over uitzettingswetten. Er is de ideologische tegenstand van de groep tegen het door Brussel geleide migratiebeleid. Ehlers drong echter aan op samenwerking om te voorkomen dat een meer progressieve, linkse versie van de wet zou worden aangenomen. De EVP ontkent officieel dat zij formele “quid pro quo”-deals sluit met radicaalrechts. Ehlers houdt echter vol dat deze onderhandelingen echt plaatsvinden. Zij beweert dat de EVP vertrouwt op haar bevestiging dat elke Patriot-delegatie eensgezind zal stemmen.
Nationale verdeeldheid overbruggen
In tegenstelling tot een traditionele fractievoorzitter die zich richt op discipline, fungeert Ehlers als een brug. Ze zoekt naar raakvlakken tussen diverse nationalistische delegaties en voorziet andere parlementaire fracties van betrouwbare stemcijfers. Ze merkt op dat de ideologische scheidslijn in verschillende belangrijke commissies al is verdwenen, waar persoonlijke relaties tussen onderhandelaars vaak zwaarder wegen dan partijlabels. Ze suggereert zelfs dat er achter gesloten deuren af en toe afstemming plaatsvindt met de sociaaldemocraten, ondanks publieke weigeringen om samen te werken.
De langetermijnvisie voor soevereiniteit
Uiteindelijk beschouwt Ehlers dit huidige pragmatisme als een opstapje naar een groter doel. Ze voorziet een toekomst waarin een rechtse coalitie de dominante kracht wordt in de Raad en de Commissie, waardoor ze de bevoegdheden van de EU systematisch kunnen inperken en de bevoegdheden kunnen teruggeven aan individuele natiestaten, een overgang die volgens haar tegen de verkiezingen van 2029 werkelijkheid zou kunnen worden.
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
