Key takeaways

• De blokkade van de Straat van Hormuz door Iran heeft een ernstige wereldwijde energiecrisis veroorzaakt.
• De noodreserves van de VS zijn gedaald tot het niveau van de jaren 80.
• De slinkende voorraden dreigen een einde te maken aan de rol van Amerika als ’s werelds belangrijkste energiestabilisator.

De Verenigde Staten zien hun noodoliereserves snel slinken. Terwijl Donald Trump Joe Biden eerder bekritiseerde omdat hij de Strategic Petroleum Reserve (SPR) had uitgeput om de brandstofkosten vóór de verkiezingen te verlagen, haalt de huidige regering nu in een nog sneller tempo olie uit de reserve. Hierdoor is het volume van de reserve gedaald tot niveaus die sinds het begin van de jaren 80 niet meer zijn gezien, een tijd waarin de Amerikaanse economie aanzienlijk kleiner was en de energiebehoefte lager.

Crisis in de Straat van Hormuz

De drastische maatregelen zijn een reactie op een ernstige energiecrisis die is veroorzaakt door het conflict met Iran, dat de Straat van Hormuz heeft geblokkeerd. Die blokkade heeft al meer dan 1,2 miljard vaten olie tegengehouden.

Om dat tekort te compenseren, heeft de VS in de week die eindigde op 15 mei een recordhoeveelheid van 9,9 miljoen vaten vrijgegeven. Sinds het begin van het conflict is de SPR met 10 procent geslonken tot 374 miljoen vaten.

Helft strategische reserve voor het buitenland

De SPR, die is ondergebracht in zoutcavernes in Louisiana en Texas, is bedoeld voor dergelijke noodsituaties en is door verschillende regeringen ingezet tijdens natuurrampen en oorlogen. Zo maakte Biden gebruik van die reserves na de Russische invasie van Oekraïne in 2022.

De huidige vrijgaven ondersteunen echter niet alleen binnenlandse raffinaderijen, maar worden ook naar het buitenland gestuurd. Ongeveer de helft van de in april en mei vrijgegeven olie werd geëxporteerd om Europese en Aziatische landen te helpen die kampen met een tekort aan bevoorrading. Deskundigen waarschuwen dat zelfs als er snel een diplomatieke oplossing wordt bereikt, het weken kan duren voordat de doorvoer door de zeestraat weer op gang komt, wat mogelijk kan leiden tot brandstofrantsoenering in Europa.

Kelderende commerciële voorraden

Tegelijkertijd kelderen de commerciële olievoorraden. In Cushing, Oklahoma – het prijscentrum voor West Texas Intermediate-ruwe olie – zijn de voorraden gedaald van 33 miljoen naar ongeveer 24,5 miljoen vaten, wat dicht bij het minimumniveau ligt dat nodig is voor operationele stabiliteit.

Ondanks die slinkende cijfers is de markt relatief kalm gebleven, waarschijnlijk dankzij optimistische berichten over een mogelijke overeenkomst tussen de VS en Iran.

Komt er een verbod op olie-export?

Nu de voorraden verdwijnen, suggereren sommigen dat de Amerikaanse regering zou kunnen overwegen de olie-export te verbieden om de binnenlandse prijzen te stabiliseren. Het Witte Huis heeft die mogelijkheid echter van de hand gewezen, en analisten waarschuwen dat een dergelijke stap de mondiale energiemarkten zou destabiliseren en binnenlandse producenten zou schaden.

In plaats daarvan zou de marktdynamiek de export op natuurlijke wijze kunnen afremmen; naarmate de voorraden in Cushing dalen, zal het prijsverschil tussen Amerikaanse en wereldwijde olie kleiner worden, waardoor Amerikaanse ruwe olie minder aantrekkelijk wordt voor buitenlandse kopers. Dat roept een kritieke zorg op: zodra de VS niet langer optreden als de wereldwijde leverancier, zullen andere landen wanhopig op zoek moeten gaan naar alternatieve energiebronnen. Bovendien zal de uiteindelijke noodzaak om de SPR aan te vullen de wereldwijde olieprijzen waarschijnlijk nog verder opdrijven. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!