Key takeaways
- Iran heeft lichte, onopvallende, door Noord-Korea ontworpen onderzeeërs ingezet in de Straat van Hormuz.
- De wendbaarheid van deze onderzeeërs en hun vermogen om in ondiepe wateren te opereren, maken ze effectief voor het aanvallen van vijandelijke schepen.
- Simulaties hebben aangetoond dat deze kleinere diesel-elektrische onderzeeërs met succes grotere oorlogsschepen zoals vliegdekschepen en kernonderzeeërs kunnen aanvallen.
De Iraanse marine heeft strategisch lichte aanvalsonderzeeërs ingezet, oorspronkelijk aangeschaft uit Noord-Korea, om haar aanwezigheid en capaciteiten in de Straat van Hormuz te versterken. Deze onderzeeërs worden zeer gewaardeerd om hun wendbaarheid in ondiepe wateren en hun heimelijke operaties, waardoor ze ideaal zijn voor het aanvallen van vijandelijke schepen.
Ghadir-klasse
De aankoop van Noord-Koreaanse onderzeeërs door Iran begon in de jaren 80 als onderdeel van een bredere inspanning om zijn maritieme afweercapaciteiten te versterken. De Iraanse marine moderniseerde haar onderzeeërvloot verder met de aankoop van onderzeeërs van de Yono-klasse uit Noord-Korea in de jaren 90 en 2000. Aangenomen wordt dat de in eigen land geproduceerde onderzeeër van de Ghadir-klasse nauw is gemodelleerd naar dit Koreaanse ontwerp.
De uitdagende sonaromstandigheden in de Straat van Hormuz zullen naar verwachting de effectiviteit van de door tegenstanders toegepaste tactieken voor onderzeebootbestrijding belemmeren, waardoor strategieën om zich op de zeebodem te verbergen mogelijk haalbaarder worden voor Iraanse onderzeeërs. De inzet van kleinere onderzeeërs in drukke kustwateren kan aanzienlijke operationele en veiligheidskosten met zich meebrengen voor grotere zeestrijdkrachten, en vormt daarmee een substantiële bedreiging voor de operaties van de Amerikaanse marine.
Krachtige vloot
Kleinere diesel-elektrische onderzeeërs, vergelijkbaar met die welke door Iran worden ingezet, hebben tijdens oefeningen indrukwekkende prestaties geleverd in gesimuleerde gevechten tegen Amerikaanse strijdkrachten. Deze simulaties omvatten het succesvol tot zinken brengen van zowel vliegdekschepen als nucleair aangedreven aanvalsonderzeeërs.
De Ghadir-klasse, die in 2007 in dienst is genomen, wordt beschouwd als het krachtigste type vaartuig in de Iraanse vloot, naast de grotere aanvalsonderzeeërs van de Kilo-klasse. Met een bemanning van zeven personen zijn er momenteel naar schatting 14 tot 20 onderzeeërs van de Ghadir-klasse operationeel, naast extra onderzeeërs die in Noord-Korea zijn gebouwd.
Snelle inzetbaarheid
Deze onderzeeërs zijn in staat om binnen 30 seconden van havenstatus naar operationele status over te schakelen, waardoor snelle inzet mogelijk is in tijden van crisis en een defensief voordeel wordt geboden tegen de Amerikaanse strijdkrachten. In het geval van escalerende vijandelijkheden met de Verenigde Staten wordt verwacht dat de Iraanse marine deze onderzeeërs zal inzetten voor mijnenlegoperaties in nauwe scheepvaartroutes en voor het afvuren van Valfajr- en Hoot-torpedo’s.
Iraanse mediaberichten suggereren dat deze onderzeeërs ook in staat zijn om Jask-2- en Nasr-1-antischipraketten af te vuren. Aangenomen wordt dat Iran en Noord-Korea gedurende meerdere decennia hebben samengewerkt aan het verfijnen van operationele tactieken voor dit type onderzeeër. De uitkomst van mogelijke gevechtsoperaties waarbij deze onderzeeërs in de Perzische Golf betrokken zijn, zou verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor de veiligheid op het Koreaanse schiereiland.
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
