Key takeaways

• Astronomen hebben vastgesteld dat de stervormingsschijf van de Melkweg zich ongeveer 40.000 lichtjaar vanaf het galactische centrum uitstrekt.
• Het “binnenstebuiten” groeipatroon van de Melkweg leidt tot jongere sterren op grotere afstanden tot aan een scherpe grens rond 35.000 tot 40.000 lichtjaar.
• Oudere sterren voorbij deze grens vertonen een proces dat “radiale migratie” wordt genoemd, waarbij sterren naar buiten bewegen door interacties met spiraalvormige golven in de melkweg.

Astronomen van verschillende universiteiten wereldwijd hebben met succes de grens van de stervormende schijf van de Melkweg vastgesteld en onthulden dat deze dichterbij ligt dan eerder werd gedacht, op ongeveer 40.000 lichtjaar van het galactische centrum. Deze ontdekking werd gedaan door de leeftijden van sterren te analyseren en deze te vergelijken met geavanceerde simulaties van de evolutie van sterrenstelsels.

Verdeling van de leeftijd van sterren onthult “inside-out”-groei

De studie vond een duidelijk “U-vormig” patroon in de manier waarop de leeftijden van sterren over de schijf van de Melkweg zijn verdeeld. Dit patroon ontstaat doordat stervorming begint in dichte centrale gebieden en zich geleidelijk over miljarden jaren naar buiten verspreidt, wat bekendstaat als “inside-out”-groei. Als gevolg daarvan zijn sterren over het algemeen jonger op grotere afstanden van het centrum, maar voorbij 35.000 tot 40.000 lichtjaar keert deze trend om.

De onderzoekers stelden vast dat het punt waar de sterren het jongst zijn, overeenkomt met een scherpe afname in de efficiëntie van stervorming, wat de werkelijke grens van de stervormende schijf van de Melkweg markeert. Voorbij deze grens zijn sterren ouder, wat erop wijst dat ze niet lokaal zijn ontstaan, maar in de loop van de tijd naar buiten zijn gemigreerd via een proces dat ‘radiale migratie’ wordt genoemd.

Sterren migreren naar buiten als surfers die op golven rijden

Deze migratie vindt plaats doordat sterren in wisselwerking staan met spiraalvormige golven binnen de melkweg, waardoor ze vaart krijgen en naar grotere afstanden afdrijven, zoals surfers die op oceaangolven rijden. Het feit dat deze verre sterren bijna in cirkels ronddraaien, bevestigt hun oorsprong binnen de schijf en sluit de mogelijkheid uit dat ze zijn verspreid door botsingen met andere melkwegstelsels.

Om deze grens bloot te leggen, analyseerde het team meer dan 100.000 reuzensterren met behulp van gegevens van grondtelescopen en de Gaia-satelliet, die sterren in de Melkweg in kaart brengt. Door zich te richten op sterren binnen de hoofdschijf van de Melkweg en hun leeftijden te vergelijken met geavanceerde simulaties, konden ze het kenmerk van inside-out-groei identificeren en dit onderscheiden van andere processen die de beweging van sterren beïnvloeden.

Toekomstige onderzoeken zullen ons begrip verfijnen

Hoewel de exacte reden voor de scherpe afname van stervorming op deze afstand onduidelijk blijft, zijn mogelijke verklaringen onder meer de invloed van de centrale balk van de Melkweg en de buitenste kromming ervan. Toekomstige onderzoeken zullen naar verwachting nog gedetailleerdere waarnemingen opleveren, waardoor astronomen deze metingen kunnen verfijnen en beter kunnen begrijpen wat de structuur van de Melkweg bepaalt. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!