Key takeaways
- De regionale allianties van Iran zijn de afgelopen jaren aanzienlijk verzwakt, waardoor het land beperkte steunopties heeft.
- Rusland en China hebben de aanvallen op Iran weliswaar veroordeeld, maar zullen waarschijnlijk geen substantiële militaire steun bieden vanwege hun eigen geopolitieke prioriteiten.
- Hezbollah is weliswaar verzwakt, maar blijft een waardevolle strategische troef voor Iran vanwege de nabijheid van Israël en het vermogen om aanvallen uit te voeren.
Iran heeft de afgelopen twee jaar een afname van zijn regionale allianties meegemaakt. De “as van verzet”, een coalitie die Iran met regionale groeperingen heeft gevormd, is aanzienlijk verzwakt. De Syrische regering, ooit een belangrijke bondgenoot, wordt niet langer geleid door president Assad. Hamas, de Palestijnse militante groepering, is ernstig verzwakt door het conflict met Israël. Hezbollah, een andere cruciale bondgenoot, heeft een verwoestend verlies geleden met de dood van zijn leider. RTL Nieuws geeft ons een overzicht.
Bondgenoten met symboliek
Iran heeft nog maar weinig bondgenoten over, wat vragen oproept over wie het land tijdens het huidige conflict kan steunen. De Houthirebellen in Jemen zijn een potentiële bron van hulp. In het verleden hebben de Houthi’s Iran gesteund, maar ze hebben nog geen concrete actie ondernomen. Deskundigen suggereren dat coördinatie met Iran moeilijk zou kunnen zijn, gezien de recente verliezen aan leiderschap. Bovendien worden de Houthi’s geconfronteerd met interne militaire uitdagingen en vrezen ze mogelijke vergeldingsmaatregelen van de VS, Israël en andere landen als ze zich verbinden tot steun aan Iran. Hoewel Houthi-leider Abdul-Malik al-Houthi de aanvallen op Iran veroordeelde en opriep tot protesten in Sana’a, blijven deze acties grotendeels symbolisch. ‘De gehele islamitische wereld moet solidair zijn met het Iraanse moslimvolk en de Islamitische Republiek’, zei hij nog.
Rusland heeft de aanvallen op Iran veroordeeld, maar zal waarschijnlijk geen significante militaire steun verlenen. De aanhoudende oorlog in Oekraïne is de topprioriteit van Moskou en elke interventie namens Iran zou de spanningen met Israël kunnen doen escaleren, een scenario dat Rusland waarschijnlijk wil vermijden. Buiten een veroordeling in de VN-Veiligheidsraad zal Rusland niet meer doen. Nochtans sloten Rusland en Iran een samenwerkingsverdrag op militair, economisch en politiek vlak. Militair ingrijpen bij een aanval van één van de landen, stond er niet in.
Economische banden van China
China, een belangrijke economische partner van Iran, heeft de aanvallen eveneens veroordeeld. Hoewel Iran een aanzienlijke hoeveelheid olie naar China exporteert, vertegenwoordigt dit slechts een relatief klein deel van de totale olie-import van China. Op dat vlak is China niet afhankelijk van Iran. Omgekeerd kocht Iran dan weer raketten van hen. Historisch gezien heeft China zich altijd onthouden van militaire allianties en interventies in conflicten in andere landen, behalve tijdens de Koreaoorlog.
Hoewel Hezbollah verzwakt is door Israëlische invallen en ontwapeningsinspanningen van de Libanese regering, blijft de organisatie een waardevolle troef voor Iran. Hoewel hun rakettenarsenaal is geslonken, heeft Hezbollah aangetoond dat het in staat is om doelen in Israël te raken. Door hun nabijheid tot de Israëlische grens zijn ze voor Iran een strategisch instrument om druk uit te oefenen op Israël.
Proxymachten in Irak
Kleine milities in Irak, die sterk worden beïnvloed door Iran, hebben aanvallen uitgevoerd op Israël en de VS. Groeperingen als ‘Islamitisch verzet in Irak’ en Saraya Awliya al Dam (SAD) hebben de verantwoordelijkheid opgeëist voor respectievelijk droneaanvallen en aanslagen op Amerikaanse militairen. Deze acties tonen aan dat Iran in staat is om proxymachten in de regio te mobiliseren om wraak te nemen op vermeende agressie. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!