Key takeaways

• De Turkse staalindustrie verlegt zijn exportfocus naar nabijgelegen markten zoals Europa.
• De strategische zet is bedoeld om de stijgende logistieke kosten en handelsbarrières in verband met verre markten te overwinnen.
• Om hun concurrentievermogen te vergroten, zullen Turkse staalproducenten de productie van producten met een hogere toegevoegde waarde uitbreiden en tegelijkertijd binnenlandse uitdagingen het hoofd bieden.

De Turkse staalindustrie past haar exportstrategie aan als reactie op een verzwakkende wereldmarkt en toenemende protectionistische maatregelen. De industrie streeft er nu naar om nabijgelegen markten zoals de Europese Unie, de Balkan en Oost-Europa voorrang te geven boven verre markten.

Dichtere markten bieden voordelen

De verschuiving wordt gedreven door stijgende logistieke kosten en handelsbarrières in verre markten. Daarentegen bieden naburige regio’s voordelen zoals snellere levertijden, flexibele productiecapaciteiten en sterkere bestaande handelsrelaties.

Europa is momenteel goed voor ongeveer 60 procent van de staalexport van Turkije. Hoewel de onzekerheid rond het koolstofgrenscorrectiemechanisme van de EU aanvankelijk de vraag temperde, verwacht de industrie vanaf maart en april een herstel van de export naarmate er meer duidelijkheid komt.

Ambitieuze exportdoelstellingen

De sector heeft zich ten doel gesteld om in 2026 20 miljoen ton staal ter waarde van 14,5 miljard euro te exporteren, wat een bescheiden stijging betekent ten opzichte van het voorgaande jaar. Een belangrijk onderdeel van die nieuwe strategie is de uitbreiding van de productie van staalproducten met een hogere toegevoegde waarde, waardoor Turkse producenten effectiever kunnen concurreren met goedkopere leveranciers.

Ondanks de aanzienlijke jaarlijkse staalproductie importeert Turkije nog steeds bijna de helft van zijn consumptiebehoefte. Die afhankelijkheid van import vormt een grote uitdaging voor de sector, die nog wordt versterkt door het toenemende protectionisme wereldwijd en de groeiende concurrentie van door de staat gesteunde Aziatische producenten.

Binnenlandse uitdagingen

Op binnenlands vlak heeft de Turkse staalsector te maken met een gematigde vraag als gevolg van dalende overheidsuitgaven en de bijna voltooide wederopbouw na de aardbeving. Stijgende arbeids- en energiekosten hebben sommige producenten ook gedwongen hun activiteiten te verminderen en werknemers te ontslaan. (fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!