Key takeaways
- Rusland biedt verbale steun, maar onderneemt geen concrete actie wanneer bondgenoten met reële dreigingen worden geconfronteerd.
- Het Kremlin geeft voorrang aan retoriek boven zinvolle hulp in internationale partnerschappen.
- De ervaring van Iran bevestigt de beperkingen van het vertrouwen op Russische beloften voor militaire bescherming.
Na een luchtaanval op Teheran door Amerikaanse en Israëlische troepen vroeg de hoogste diplomaat van Iran Moskou om steun. De Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov betuigde mondeling zijn medeleven en gaf garanties, maar bood geen concrete hulp. Deze gebeurtenis wijst op een terugkerend patroon in de benadering van Rusland ten aanzien van zijn partnerschappen. Dat schrijft Politico in een analyse.
Woorden versus daden
Sinds het begin van de grootschalige oorlog in Oekraïne is het Kremlin voorstander van een multipolaire wereldorde. Wanneer bondgenoten echter met reële dreigingen worden geconfronteerd, is de reactie van Moskou ter plaatse opvallend ontoereikend. Syrië en Venezuela zijn hier voorbeelden van. Bashar al-Assad van Syrië heeft ondervonden dat Russische steun geen garantie was voor het voortbestaan van zijn regime tegen de rebellen. Ook Nicolás Maduro van Venezuela werd in de VS met gevangenisstraf bedreigd, zonder dat Rusland hem zichtbaar te hulp schoot.
Iran lijkt nu een vergelijkbaar traject te volgen. De verbale uitspraken van het Kremlin over het tegengaan van de Amerikaanse hegemonie staan in schril contrast met zijn daden. Hoewel Moskou veroordelingen en symbolische gebaren zoals gezamenlijke marineoefeningen heeft aangeboden, heeft het zich onthouden van betekenisvolle militaire steun toen Teheran werd aangevallen.
Grenzen van partnerschap
Deze terughoudendheid vloeit voort uit het ontbreken van een wederzijdse defensieclausule in het strategische partnerschapsverdrag tussen Rusland en Iran. Moskou heeft consequent volgehouden dat deze overeenkomst geen militair bondgenootschap vormt. Bovendien werpen Poetins eerdere opmerkingen over de “neutrale” houding van Rusland tijdens de eerste Amerikaanse-Israëlische aanval op Iran, waarbij hij verwees naar de aanzienlijke Russischsprekende bevolking in Israël, licht op zijn berekeningen.
Het Kremlin zal waarschijnlijk proberen de situatie in zijn voordeel te verdraaien. Door de vermeende minachting van het Westen voor internationale normen te illustreren, hoopt Moskou kritiek af te wenden en zijn narratief over verdediging tegen westerse agressie te versterken. Deze gebeurtenis zou de vastberadenheid van Rusland ten aanzien van Oekraïne kunnen versterken, waardoor diplomatieke doorbraken nog moeilijker worden.
Versterking antiwesterse sentimenten
Belangrijke figuren in het Kremlin, waaronder Dmitri Medvedev en Fjodor Lukjanov, hebben de situatie al aangegrepen om kritiek te leveren op de Amerikaanse diplomatie en vraagtekens te plaatsen bij de waarde van samenwerking met het Westen. Moskou zal ernaar streven deze boodschap over te brengen aan zijn overgebleven bondgenoten, in de hoop dat zij zijn passiviteit door de vingers zien en zich in plaats daarvan richten op zijn antiwesterse retoriek. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!