Key takeaways

• India verstevigt zijn energiebanden met de VAE via lng en kernenergie, en houdt tegelijk de controle over zijn eigen strategie.
• Ondanks sanctiedreiging koopt India nog steeds grote hoeveelheden Russische olie.
• Door een mix van kernenergie, lng, hernieuwbare bronnen en steenkool bouwt India een veerkrachtig energiesysteem dat schokken kan opvangen.

India is hard op weg om een bepalende factor te worden op de wereldwijde energiemarkten, niet alleen door zijn volume, maar ook door een doordachte strategie die een evenwicht zoekt tussen economische noodzaak, geopolitieke druk en technologische diversificatie. Geconfronteerd met een sterk stijgende binnenlandse vraag en toenemende internationale aandacht, is India actief bezig met het veiligstellen van de aanvoer, het afdekken van risico’s en het opbouwen van institutionele relaties voor de komende decennia die veel verder gaan dan de handel in grondstoffen.

Strategische diversificatie

De energie-inkoop van India weerspiegelt een weloverwogen strategie van institutionele binding en risicobeheer. Terwijl het land korting krijgt op Russische ruwe olie, sluit het tegelijkertijd langdurige lng- en nucleaire samenwerkingsverbanden met de VAE. Door deze combinatie van maatregelen kan India sanctiedruk, politieke dreigingen en mogelijke verstoringen van de aanvoer het hoofd bieden zonder zijn bredere groeitraject in gevaar te brengen.

De mondiale energiemarkten zijn verschoven van transacties op de spotmarkt naar institutioneel verankerde langetermijncontracten, waardoor afhankelijkheden zijn ontstaan die politieke cycli overstijgen. In deze context beheert India zijn energieportefeuille als een geavanceerd investeringsfonds: India zoekt een evenwicht tussen prijsvoordelen, leveringsstabiliteit, politieke risico’s en strategische opties.

Energiesamenwerking in de Golf gaat verder dan olie en gas

Het recente bezoek van de president van de VAE, sjeik Mohamed bin Zayed Al Nahyan, aan India heeft deze strategie versterkt. Nieuwe overeenkomsten met Adnoc zorgen voor 1,7 miljoen ton lng per jaar op basis van contracten met een looptijd tot 15 jaar, met een totale waarde van 10 tot 12 miljard dollar (8,5 tot 10,2 miljard euro). Deze overeenkomsten institutionaliseren de relatie, zorgen voor een stabiele, voorspelbare levering en integreren tegelijkertijd technologie en regelgeving door middel van nucleaire samenwerking.

De Indiase SHANTI-wet maakt deelname van de particuliere sector en buitenlandse samenwerkingen op het gebied van kernenergie mogelijk en ondersteunt zowel kleine modulaire reactoren als grotere conventionele centrales. De ervaring van de VAE met de kerncentrale van Barakah positioneert het land als een betrouwbare technologiepartner, waardoor een decennialange afhankelijkheid ontstaat die een aanvulling vormt op lng-contracten en de koolstofarme basislast van India veiligstelt. Voor de VAE blijven deze afspraken relevant in een wereldwijd energielandschap dat geleidelijk aan overgaat van koolwaterstoffen naar andere energiebronnen.

Aankoop Russische ruwe olie ondanks politieke druk en sancties

Ondertussen blijft India aanzienlijke hoeveelheden Russische ruwe olie inkopen, ondanks dreigende sancties van de VS en voorstellen voor strafheffingen tot 500% van Republikeinse wetgevers. Particuliere raffinaderijen, waaronder Reliance Industries, hebben hun aankopen teruggeschroefd om te voldoen aan de onmiddellijke druk van de markt en aandeelhouders, terwijl Indiase staatsraffinaderijen (Indian Oil Corporation, Bharat Petroleum Corporation Limited, Hindustan Petroleum Corporation Limited) hun importen handhaven via niet-gesanctioneerde tussenhandelaren en langetermijncontracten.

Deze verschillende aanpak benadrukt de strategische nuance van India: het vermindert de politieke blootstelling en behoudt tegelijkertijd de economische en operationele continuïteit, wat blijk geeft van een geavanceerd begrip van de wisselwerking tussen sanctierisico’s, voorzieningszekerheid en binnenlandse energievraag.

Energievraag en schone transitie

Het energieverbruik van India zal naar verwachting de komende decennia het grootste deel van de wereldwijde groei van de vraag naar olie voor zijn rekening nemen. Het Internationaal Energieagentschap (IEA) voorspelt een jaarlijkse groei van de energievraag van 3 procent tot 2035, de snelste groei ter wereld. Ongeveer de helft van de nieuwe wereldwijde vraag naar olie in 2035 zou uit India kunnen komen, waardoor energiezekerheid een macro-economische noodzaak wordt in plaats van een eenvoudige inkoopkwestie.

Toch zet India niet alleen in op koolwaterstoffen. De eerste geregistreerde daling van het steenkoolverbruik in meer dan 50 jaar, in combinatie met een snelle groei van hernieuwbare energie, duidt op een structurele verschuiving naar een gediversifieerde, koolstofarme energiemix. Kernenergie, lng, hernieuwbare energiebronnen en steenkool vormen samen een veerkrachtige, diverse energieportefeuille die geopolitieke schokken en marktvolatiliteit kan opvangen. Steenkool blijft noodzakelijk voor de stabiliteit van de basislast, vooral nu de vraag naar elektriciteit stijgt, met een verwacht verbruik van 1,5 miljard ton in 2030.

Strategische complexiteit

De aanpak van India laat zien dat strategische complexiteit op zich een concurrentievoordeel is. Door relaties te onderhouden met verschillende geopolitieke partijen – partners in de Golf, Russische leveranciers en binnenlandse kolen- en hernieuwbare energiesectoren – creëert India opties die flexibiliteit bieden op het gebied van bevoorrading, prijsonderhandelingen en technologische integratie.

Deze strategie geeft ook vorm aan de wereldwijde markten. Door de verminderde aanvoer van Russische ruwe olie naar India worden volumes omgeleid naar China en Turkije, wat gevolgen heeft voor de regionale prijsstelling, de logistiek van het transport en de investeringsstrategieën in de lng- en nucleaire sector. Producenten in de Golf versterken op hun beurt langdurige partnerschappen via technologieoverdracht en institutionele samenwerking, in plaats van uitsluitend te vertrouwen op de export van grondstoffen.

Voorbeeld voor opkomende markten

De energieportefeuille van India dient als blauwdruk voor andere opkomende economieën. De kernprincipes zijn onder meer:

• Diversificatie van de aanvoer over meerdere regio’s, politieke systemen en energiedragers;
• Technologische integratie, variërend van kernenergie, lng, hernieuwbare energiebronnen en conventionele energieopwekking;
• Contractuele flexibiliteit om de inkoop aan te passen in reactie op sancties, tarieven of marktschokken;
• Opbouw van binnenlandse capaciteit, waardoor de afhankelijkheid van import op lange termijn wordt verminderd.

Kortom, de energiestrategie van India maximaliseert de economische efficiëntie en waarborgt tegelijkertijd de strategische autonomie, waardoor het land snel kan groeien zonder zich overmatig bloot te stellen aan een gefragmenteerd en gepolitiseerd mondiaal energielandschap.

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!