Key takeaways

• De NAVO plant nu conventionele diepe aanvallen binnen Rusland om de militaire infrastructuur te ontmantelen.
• De Russische productie van drones en raketten overtreft de huidige westerse verdedigingscapaciteiten ruimschoots.
• Europa moet autonome langeafstandswapens ontwikkelen nu de strategische focus van de VS verschuift naar de Stille Oceaan.

De NAVO onderzoekt momenteel de mogelijkheid om conventionele militaire aanvallen diep binnen de Russische grenzen uit te voeren als een bondgenoot het doelwit wordt. Zoals gemeld door de Wall Street Journal, betekent deze strategie een verschuiving van puur defensieve grensoperaties naar het actief aanvallen van de logistieke en industriële infrastructuur die de Russische militaire inspanningen ondersteunt.

Deze koerswijziging vindt plaats op een moment dat Rusland een aanzienlijk voordeel heeft op het gebied van langeafstandswapens, terwijl de Europese leden van het bondgenootschap zich nog in de beginfase bevinden van de ontwikkeling van vergelijkbare capaciteiten.

Ontwikkeling van technologie voor diepe aanvallen

Historisch gezien waren de strategieën uit de Koude Oorlog gericht op gepantserde en luchtgevechten binnen Europa, waardoor capaciteiten voor diepe aanvallen vrijwel uitsluitend voorbehouden waren aan kernwapens.

De technologische ontwikkeling sinds de jaren tachtig – met name de komst van conventioneel bewapende kruisraketten en verbeterde ballistische nauwkeurigheid – stelde landen echter in staat om verre doelen te raken zonder piloten in gevaar te brengen. De daaropvolgende integratie van satellietnavigatie (GNSS) en stealthtechnologie verbeterde de precisie en het doordringingsvermogen nog verder, hoewel de hoge kosten van deze systemen de inzet ervan beperkten tot doelwitten van grote waarde.

Goedkope drones

De opkomst van ‘One Way Effectors’ (OWE), zoals de door Iran ontworpen Shahed-136 en zijn Russische tegenhanger, de Geran-2, heeft een revolutie teweeggebracht in de langeafstandsoorlogvoering. Deze goedkope drones kunnen in enorme zwermen worden ingezet om radarsystemen te overweldigen en de munitievoorraad van de luchtverdediging uit te putten.

Rusland heeft deze aanpak in Oekraïne verfijnd door deze drones te combineren met hypersonische ballistische en kruisraketten, waardoor verdedigers gedwongen worden om meerdere dreigingen met verschillende snelheden tegelijkertijd te volgen.

Geran-4 en Geran-5

De Russische productie van deze middelen is sterk gestegen. Terwijl de productie van tanks en vliegtuigen stabiel blijft, is de raketproductie vertienvoudigd en bedraagt de maandelijkse OWE-productie nu meer dan 7.000 eenheden. Nieuwere versies met straalaandrijving, de Geran-4 en Geran-5, zijn aanzienlijk sneller en beter bestand tegen elektronische oorlogsvoering, waardoor ze een veel hoger succespercentage hebben bij het raken van hun doelen.

Deze capaciteiten stellen Moskou in staat kritieke Europese infrastructuur te bedreigen. Mocht het conflict in Oekraïne eindigen, zou Rusland deze voorraden mogelijk kunnen inzetten tegen Europese transport- en energienetwerken.

Plannen van de NAVO

Als reactie hierop is de NAVO begonnen met het integreren van conventionele diepe-aanvaloperaties in haar operationele planning. Tijdens een recent symposium onder leiding van generaal Alexus G. Grynkewich werd het gebruik van een gevarieerd arsenaal onderzocht – waaronder Amerikaanse Tomahawks en ATACMS, Britse Storm Shadows en Duitse Taurus-raketten – om de Russische verdedigingsinspanningen te bemoeilijken.

Hoewel deze plannen vergeldingsmaatregelen zijn en afhankelijk zijn van een eerste Russische aanval, geven ze blijk van een duidelijke intentie om macht uit te oefenen buiten de grenzen van het bondgenootschap.

Rusland produceert sneller raketten

Rusland heeft met waarschuwingen gereageerd. Minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov verklaarde dat Moskou weliswaar geen conflict met Europa zoekt, maar voorbereid is op een “zeer snelle” oorlog mochten Europese landen vijandelijkheden beginnen.

Ondertussen blijft een productieverschil een punt van zorg: Rusland produceert jaarlijks ongeveer 1.440 ballistische raketten, terwijl de VS in dezelfde periode ongeveer 650 Patriot-interceptorraketten produceert, wat de moeilijkheid onderstreept om talrijke verspreide locaties te beschermen.

Europese investeringen

Om deze kloof te dichten, investeren verschillende Europese landen fors in autonome aanvalscapaciteiten. Duitsland overweegt een investering van 12 miljard euro in langeafstandswapens, waaronder de aanschaf van Amerikaanse Typhon-systemen en Tomahawk-raketten.

Frankrijk onderzoekt de mogelijkheden van grondgebonden ballistische raketten met een bereik van 2.500 km, terwijl het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Nederland hun eigen kruisraketten en OWE-programma’s ontwikkelen.

Verschuiving naar Europese autonomie

Deze drang naar militaire modernisering wordt versneld door een verschuiving in het Amerikaanse beleid. Washington geeft aan dat het graag ziet dat de Europeanen het voortouw nemen in hun eigen conventionele defensie, nu de VS haar middelen verlegt naar de Stille Oceaan en het westelijk halfrond.

Aangezien de Duitse inlichtingendienst suggereert dat Rusland tegen 2028 in staat zou kunnen zijn tot een grootschalige aanval, is de ontwikkeling van conventionele diepe-aanvalscapaciteiten een dringende prioriteit geworden voor de Europese veiligheid. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!