Key takeaways
- De coalitie van Netanyahu viseert Arabische politieke leiders met onbewezen beschuldigingen van buitenlandse financiering.
- Arabische partijen hebben de doorslag in een parlement waar geen enkel blok een meerderheid heeft behaald.
- Veiligheidsspanningen met Iran kunnen Netanyahu in staat stellen een noodregering van nationale eenheid af te dwingen.
Terwijl Israël wacht op de definitieve verkiezingsuitslag, heeft de coalitie van premier Benjamin Netanyahu ongefundeerde beschuldigingen van buitenlandse financiering geuit tegen Arabische politieke leiders.
Arabische stemmen cruciaal in politieke machtsstrijd
Die strategie lijkt bedoeld om die partijen te marginaliseren, die wellicht de doorslag geven in een parlement waar noch Netanyahu, noch het oppositieblok van Gadi Eisenkot een meerderheid heeft behaald.
Hoewel president Isaac Herzog een onderzoek naar mogelijke fraude steunde, waarschuwde hij ervoor om geen schaduw te werpen over de gehele Arabisch-Israëlische gemeenschap, die een recordopkomst kende.
Beschuldigingen van buitenlandse invloed
De controverse draait om beschuldigingen dat de Arabische Ra’am-partij geld zou hebben ontvangen van Qatar. Rechter Noam Sohlberg van het Israëlische Hooggerechtshof heeft de veiligheidsdienst Shin Bet verzocht de beschuldigingen te onderzoeken.
De Likud-partij van Netanyahu heeft de kwestie omschreven als een ‘politieke aardbeving’ en beweerd dat de verkiezingen zijn gemanipuleerd. Critici stellen daarentegen dat Netanyahu de democratische volkswil probeert te delegitimeren nadat hij er niet in is geslaagd een parlementaire meerderheid te behalen.
Ironisch genoeg is Netanyahu zelf eerder onder de loep genomen door zijn financiële transacties met Qatar.
Strijd om een parlementaire meerderheid
Nu de telling bijna is afgerond, heeft de fractie van Netanyahu ongeveer 53 zetels en het blok van Eisenkot 48, waardoor beide tekortschieten op de 61 zetels die nodig zijn om te regeren. De Arabische partijen, die ongeveer 19 zetels in handen hebben, zijn de ‘kingmakers’.
Netanyahu heeft zijn rechtse aanhangers echter gewaarschuwd dat een samenwerking met de oppositie in feite macht aan de Arabieren zou geven, waardoor het voor Eisenkot moeilijk wordt om een coalitie te vormen.
Veiligheidscrises
Wat de instabiliteit nog vergroot, is de mogelijkheid van een militaire aanval op Iran. Met mogelijke steun van Donald Trump zou Netanyahu een veiligheidscrisis kunnen aangrijpen om een noodregering van nationale eenheid af te dwingen, ondanks Eisenkots openbare weigering om zich daarbij aan te sluiten.
Eisenkot heeft militaire leiders aangespoord om nationale veiligheid voorrang te geven boven de persoonlijke politieke ambities van de premier. Uiteindelijk zal president Herzog bepalen wie de eerste kans krijgt om een regering samen te stellen zodra de definitieve uitslag is bevestigd.
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
