Key takeaways
- Het VCHT-vacuümsysteem vervangt in de USS Gerald R. Ford het traditionele leidingwerk op basis van zwaartekracht om water en ruimte te besparen.
- Door de onderling verbonden leidingen kan één enkele verstopping hele delen van het schip buiten werking stellen.
- Onderhoud vereist kostbare zuurbehandelingen en brengt levensgevaarlijke gasrisico’s met zich mee voor de bemanning.
De USS Gerald R. Ford vertegenwoordigt het summum van scheepsbouwtechniek, met elektromagnetische lanceersystemen, kernreactoren met brandstof voor tientallen jaren en een uitgebreid elektriciteitsnet dat is ontworpen voor enorme stroombelastingen. Elk deel van het schip is klimaatgeregeld en het ontwerp van het schip biedt ruimte voor aanzienlijke toekomstige upgrades.
Een van de modernste innovaties – het Vacuum, Collection, Holding, and Transfer (VCHT)-systeem – is echter een aanzienlijke last geworden.
Nieuw systeem van toiletleidingen
In tegenstelling tot de traditionele, op zwaartekracht gebaseerde leidingen die al sinds het tijdperk van de zeilschepen worden gebruikt, maakt het VCHT-systeem gebruik van vacuümdruk om afval te transporteren. Ouderwetse systemen vereisten verticale leidingen om verstoppingen te voorkomen, verbruikten enorme hoeveelheden zoet water en waren gevoelig voor het ’terugspuiten’ van afvalwater naar de toiletten bij ruwe zee.
Het VCHT daarentegen maakt gebruik van dunnere, flexibele leidingen die om hoeken kunnen buigen, het waterverbruik verminderen en kleinere opslagtanks gebruiken. Om het afval van 4.500 bemanningsleden te verwerken, maakt het schip gebruik van 48 kilometer aan onder druk staande nikkel-koperbuizen die ongeveer 600 toiletten met elkaar verbinden.
Dure herstelkosten
De efficiëntie van dit gekoppelde netwerk is tegelijkertijd ook de grootste zwakte ervan. In de oude zwaartekrachtsystemen zorgde een verstopping doorgaans slechts voor het uitvallen van enkele toiletten. Omdat het VCHT-systeem meerdere dekken met één enkele leiding onder druk verbindt, kan één verdwaald voorwerp – zoals een kledingstuk of een pen – 25 procent van de toiletten op het schip onbruikbaar maken.
Bovendien heeft de verminderde waterstroom geleid tot de ophoping van kalkaanslag in de leidingen. Het verwijderen van deze aanslag vereist dure zuurbehandelingen die 400.000 dollar (350.000 euro) per sessie kosten. Aangezien er al tien van dergelijke behandelingen zijn uitgevoerd, heeft de marine 4 miljoen dollar (3,5 miljoen euro) uitgegeven alleen al om de doorstroming in stand te houden.
Gevaarlijk
Naast de financiële kosten brengt het systeem ernstige veiligheidsrisico’s met zich mee. Onderhoudspersoneel moet de leidingen zorgvuldig drukloos maken voordat reparaties kunnen worden uitgevoerd.
Als dit niet gebeurt, kan dit leiden tot een ‘Brown Water Blowout’, waarbij rioolwater en giftig waterstofsulfidegas worden verspreid. In besloten ruimtes kan dit gas onmiddellijk bewusteloosheid of de dood veroorzaken.
Financiële last
Ondanks deze systeemfouten en de hoge onderhoudskosten is de marine van plan het VCHT-systeem in de Ford-klassevloot te behouden. Gezien een levensduur van 50 jaar zou de terugkerende noodzaak van zuurspoelingen mogelijk 200 miljoen dollar (173 miljoen euro) aan onderhoudskosten per schip kunnen toevoegen, waardoor een upgrade van het leidingwerk uitgroeit tot een duizelingwekkende langetermijnuitgave. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!

