Key takeaways

• Italië stelt een Europees F-35-trainingscentrum in Trapani voor om de druk op de Amerikaanse infrastructuur te verlichten.
• Deze faciliteit integreert productie, onderhoud en training om de Europese operationele autonomie te vergroten.
• De wereldwijde groei van de vloot dwingt tot een verschuiving van een op de Verenigde Staten gericht trainingsmodel naar een gedecentraliseerd model.

Om de druk op de Amerikaanse opleidingsinfrastructuur te verlichten, heeft Italië voorgesteld om in Trapani een Europees F-35-opleidingscentrum op te richten. Dit initiatief heeft tot doel de snelle groei van de straaljagervloot in heel Europa te ondersteunen, met een geschatte startdatum voor de eerste opleidingen eind 2028 en volledige operationele status tegen eind 2033.

Knelpunt bij de opleidingen

De noodzaak van dit centrum vloeit voort uit een knelpunt in de Verenigde Staten, waar bestaande faciliteiten moeite hebben om zowel nieuwe exploitanten als huidige klanten die hun vloot uitbreiden te accommoderen. Hoewel de Amerikaanse regering het Italiaanse plan gunstig beoordeelt, heeft zij nog geen specifieke middelen toegezegd.

Kritieke kwesties met betrekking tot het beheer van gedeelde middelen, financieringsmechanismen en het delen van vliegtuigen moeten nog worden opgelost om ervoor te zorgen dat de faciliteit op tijd van start kan gaan.

Rol van Italië

Voor Italië is dit project een strategische stap om zijn betrokkenheid bij het F-35-ecosysteem te verdiepen. Nu Italië al een centrum voor eindassemblage en onderhoud in Cameri heeft opgezet, zou het de productie, het onderhoud en de opleiding van personeel effectief binnen zijn eigen grenzen integreren.

Dit zou Europese bondgenoten een lokaal alternatief bieden voor de lange reis naar Amerikaanse bases voor de certificering van vliegtuigbemanningen en technici.

Nood aan opleidingen

De omvang van het F-35-programma is aanzienlijk toegenomen en omvat nu 20 landen met meer dan 1.200 vliegtuigen verspreid over diverse bases en schepen. Europa vertegenwoordigt een groot deel van deze uitbreiding, met talrijke partners en klanten die gelijktijdige toegang tot simulatoren, vliegtuigen en instructeurs nodig hebben.

Zo hebben landen als Zwitserland, Griekenland, Tsjechië en Roemenië gespreide tijdschema’s voor training en levering die zich uitstrekken tot in het begin van de jaren 2030. Ook Polen en Duitsland maken al gebruik van Amerikaanse faciliteiten terwijl ze hun eigen infrastructuur voorbereiden.

Verschuiving naar decentralisatie

De vraag naar training beperkt zich niet tot Europa. Ook Canada en Singapore maken gebruik van Amerikaanse bases, en landen als België en Denemarken breiden hun totale vliegtuigbestellingen uit. Deze wereldwijde stijging dwingt tot een overgang van een op de VS gerichte trainingsaanpak naar een meer gedecentraliseerd internationaal model.

Uiteindelijk zou een faciliteit in Trapani de autonomie van Europa bij de integratie van nieuwe vliegtuigen vergroten en de afhankelijkheid van beperkte Amerikaanse middelen verminderen. De overgang van voorstel naar realiteit hangt echter af van formele overeenkomsten over de verdeling van personeel en vliegtuigen onder de deelnemende landen. Deze details werden uiteengezet in het begrotingsrapport van de president voor het boekjaar 2027, dat in augustus 2026 door het Amerikaanse Ministerie van Oorlog werd gepubliceerd. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!