Key takeaways

• Structurele vermoeidheid en extreme operationele belasting putten de B-1B Lancer-vloot uit.
• Dankzij digitale-tweelingtechnologie kunnen ingenieurs verouderde onderdelen vervaardigen en scheuren in de romp opsporen.
• De B-21 Raider zal deze verouderde bommenwerpers uiteindelijk vervangen om een einde te maken aan de onhoudbare onderhoudskosten.

Ondanks zijn aanhoudende effectiviteit in moderne conflicten nadert de B-1B Lancer in rap tempo het einde van zijn operationele levensduur. Al meer dan veertig jaar is deze strategische bommenwerper een formidabele troef voor de Amerikaanse luchtmacht, waarbij hij gebruikmaakt van zijn vleugels met variabele hoek en zijn supersonische capaciteiten om enorme interne ladingen over grote afstanden af te leveren.

De fysieke tol van deze hoogwaardige vluchten, in combinatie met decennia van intensieve gevechtsmissies in Syrië, Irak en Afghanistan, heeft de vloot echter structureel uitgeput.

Structurele vermoeidheid

Het inherente ontwerp van de B-1B draagt bij aan zijn eigen achteruitgang. De extreme hitte en belasting die door de vier GE F101-motoren tijdens supersonische vluchten worden gegenereerd, in combinatie met de mechanische complexiteit van de draaibare vleugelverbindingen, hebben de structurele vermoeidheid versneld.

Deze achteruitgang was tegen het einde van de jaren 2010 zo ernstig dat de luchtmacht begon met het uit dienst nemen van de meest versleten vliegtuigen om de beperkte onderhoudsmiddelen te concentreren op de overgebleven, nog in betere staat verkerende toestellen. Verrassend genoeg hebben recente operationele druk en verliezen het leger in de tegenstrijdige positie gedwongen om oude vliegtuigrompen uit opslagplaatsen in de woestijn te halen om de omvang van de vloot op peil te houden, terwijl tegelijkertijd aan een opvolger wordt gewerkt.

Innovatief onderhoud

Om de levensduur van de bommenwerper te verlengen, is de luchtmacht een samenwerking aangegaan met het National Institute for Aviation Research van de Wichita State University.

Door gedemonteerde, buiten dienst gestelde vliegtuigen te scannen om nauwkeurige digitale tweelingen te creëren, kunnen ingenieurs nu precies volgen hoe scheuren zich door de romp verspreiden en vervangende onderdelen vervaardigen die niet meer in productie zijn. Deze inspanningen gaan verder dan eenvoudige reparaties. Ze omvatten uitgebreide structurele revisies om ervoor te zorgen dat het vliegtuig veilig kan blijven vliegen.

Nieuwe rol

Naast fysiek herstel heeft de B-1B een totale evolutie doorgemaakt wat betreft rol en technologie. Ooit was het een nucleair afschrikmiddel tijdens de Koude Oorlog, maar nu fungeert het als een conventioneel platform voor precisieaanvallen. Upgrades van de elektronica, waaronder het Integrated Battle Station en Link 16-communicatie, hebben het vliegtuig getransformeerd tot een genetwerkt gevechtsknooppunt met modern situationeel bewustzijn.

Bovendien stelt de integratie van Load Adaptable Modular-pylonen het vliegtuig in staat om extra grote munitie te vervoeren en te fungeren als een cruciaal testplatform voor hypersonische wapens van de volgende generatie.

De weg naar de buitengebruikstelling

Uiteindelijk kunnen deze aanpassingen de klok echter niet stilzetten. De financiële last van het onderhoud van een verouderde vloot – gekenmerkt door toenemende stilstandtijd en torenhoge reparatiekosten – is onhoudbaar geworden. De diensttijd van de B-1B is nu beperkt, aangezien de B-21 Raider al in ontwikkeling is om zowel de Lancer als de B-2 Spirit te vervangen. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!