Key takeaways
- Het “soevereine plafond” drijft de financieringskosten voor levensvatbare Afrikaanse groene-energieprojecten op.
- Subjectieve risicobeoordelingen kosten Afrikaanse landen jaarlijks ongeveer 64,2 miljard euro.
- Wereldwijde financiële hervormingen moeten de kredietwaardigheid van projecten loskoppelen van de nationale kredietwaardigheidsbeoordelingen.
Ondanks omvangrijke toezeggingen om de overgang van Afrika naar groene energie te ondersteunen, lopen veel initiatieven op het gebied van duurzame energie vast, meldt AP. Deskundigen wijzen op een restrictief financieel mechanisme, het “soevereine plafond”, als belangrijkste oorzaak. Dit mechanisme drijft de financieringskosten op en verhindert dat levensvatbare projecten van start gaan.
De regel koppelt de kredietwaardigheid van een project rechtstreeks aan de soevereine rating van het gastland, waardoor commercieel solide ondernemingen voor internationale investeerders veel risicovoller lijken dan ze in werkelijkheid zijn.
Impact van kredietwaardigheidsbeoordelingen
De gevolgen van dit beleid zijn wijdverbreid, aangezien van de 54 Afrikaanse landen alleen Mauritius en Botswana een ‘investment-grade’-rating hebben. Bijgevolg belemmert de worsteling om financiering te verkrijgen het vermogen van het continent om de doelstellingen van het Akkoord van Parijs te verwezenlijken en elektriciteit te leveren aan de bijna 600 miljoen mensen die momenteel geen stroom hebben.
Die systematische overschatting van risico’s heeft concrete gevolgen voor grote initiatieven, zoals de Solar IPP-pijplijn in Nigeria, het Solar Scaling-programma in Zambia en het Menengai Geothermal-project in Kenia. Alle drie werden geconfronteerd met financieringsproblemen door de bezorgdheid van investeerders over staatsgaranties.
De financiële tol is enorm. Het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties schat dat subjectieve ratingpraktijken Afrikaanse landen jaarlijks ongeveer 64,2 miljard euro kosten. Bovendien hebben schone-energieprojecten in Afrika vaak te maken met kapitaalkosten die twee tot vier keer hoger liggen dan bij vergelijkbare projecten in Noord-Amerika of Europa.
Rol van mondiale ratingbureaus
De invloed van grote westerse bureaus zoals Fitch, S&P en Moody’s beperkt de toegang tot obligatiemarkten nog verder. Maria Nkhonjera van het Stockholm Environment Institute stelt dat het “soevereine plafond” een achterhaalde regel is die succesvolle projecten op oneerlijke wijze benadeelt. Zij wijst op een tegenstrijdigheid waarbij de financieringskosten hoog blijven, ondanks een geschiedenis van lage wanbetalingspercentages bij Afrikaanse groene-energieprojecten. Bovendien maken versnipperde financiering en bureaucratische goedkeuringsprocessen de ontwikkeling nog ingewikkelder.
Financiële hervorming
Om die belemmeringen te overwinnen, stellen specialisten voor om internationale schuldkaders te hervormen, leningen in lokale valuta uit te breiden en de beschikbaarheid van goedkope financiering te vergroten.
Multilaterale organisaties, waaronder de Trade and Development Bank en Afreximbank, zouden het soevereine risico kunnen verminderen door kredietverbeteringen en garanties te verstrekken. Het aanpakken van die systemische prijsfouten is niet louter een technische aanpassing, maar een cruciale noodzaak voor de economische ontwikkeling van het continent.
(at)(fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
