Key takeaways
- De Amerikaanse marine wordt geconfronteerd met een aanzienlijke vermindering van de lanceercapaciteit voor Tomahawk-raketten als gevolg van de buitengebruikstelling van haar Ohio-klasse geleide-raketonderzeeërs (SSGN’s).
- Geen enkele andere onderzeeërklasse kan tippen aan de vuurkracht van de SSGN’s, waardoor er een kritieke kloof ontstaat in de aanvalscapaciteiten van de marine totdat de nieuwe onderzeeërs van de Virginia-klasse volledig zijn ingezet.
- De marine overweegt de levensduur van sommige SSGN’s te verlengen om dit verlies aan capaciteit op te vangen totdat er geschikte vervangingen beschikbaar komen.
De Amerikaanse marine staat voor een grote uitdaging met de aanstaande buitengebruikstelling van haar Ohio-klasse geleide-raketonderzeeërs (SSGN’s). Deze gespecialiseerde schepen, aangepast van de oorspronkelijke Ohio-klasse ballistische raketonderzeeërs, hebben gediend als cruciale platforms voor het afvuren van Tomahawk-kruisraketten.
Elke SSGN beschikt over 22 raketbuizen, die elk zeven Tomahawks kunnen vervoeren, wat resulteert in een duizelingwekkende totale capaciteit van maximaal 154 raketten per onderzeeër. Met vier SSGN’s die momenteel in dienst zijn, beschikt de marine over een formidabel arsenaal van 616 Tomahawk-raketten, ongeëvenaard door enige andere onderzeeërklasse wereldwijd.
Cruciale aanvalskracht
Deze enorme vuurkracht maakt overweldigende aanvallen op diverse doelen mogelijk, wat met name cruciaal is in de vroege stadia van een conflict wanneer snelle inzetbaarheid en precisie van het grootste belang zijn.
De leeftijd en de stijgende onderhoudskosten van deze onderzeeërs maken het echter noodzakelijk ze uit dienst te nemen. De marine beschikt niet over een directe vervanging die dit niveau van vuurkracht kan evenaren. De combinatie van deze buitengebruikstelling met de ontmanteling van de Ticonderoga-klasse kruisers verergert het probleem nog verder, wat resulteert in een verlies van 2.080 Tomahawk-lanceerbuizen met verticaal lanceersysteem (VLS), een aanzienlijke vermindering van de maritieme aanvalskracht.
Het verlies beperken
Hoewel de marine de noodzaak erkent om deze verouderde schepen uit dienst te nemen, zal hun afwezigheid een leemte in haar capaciteiten achterlaten. Het meest directe gevolg is het verlies van honderden raketlanceercellen. Geen enkele andere onderzeeër in de Amerikaanse vloot kan tippen aan het vermogen van de SSGN’s om zo’n geconcentreerd spervuur van raketten vanaf één enkel platform af te vuren.
De marine is van plan dit verlies te compenseren met de aanvalsonderzeeërs van de Virginia-klasse, met name de Block V-varianten die zijn uitgerust met de Virginia Payload Module, die elk ongeveer 40 Tomahawks kunnen vervoeren. Deze capaciteit blijft echter aanzienlijk achter bij de mogelijkheden van de SSGN’s. Bovendien zal de beschikbaarheid van deze nieuwe onderzeeërs de buitengebruikstelling van de SSGN’s pas ver in de jaren 2030 volledig compenseren, waardoor er in die periode een kritieke leemte in de aanvalscapaciteit ontstaat.
Verlenging van de levensduur
Schattingen suggereren dat de buitengebruikstelling van de SSGN’s de Tomahawk-lanceercapaciteit met wel 60 procent zou kunnen verminderen, zelfs rekening houdend met toekomstige verbeteringen in andere onderzeeërklassen. Zich bewust van deze potentiële kwetsbaarheid, heroverweegt de marine het tijdschema voor het buiten gebruik stellen van sommige SSGN’s, waarbij hun levensduur mogelijk wordt verlengd totdat er geschikte vervangingen beschikbaar zijn. Dit benadrukt de cruciale rol die deze onderzeeërs hebben gespeeld en blijven spelen bij het handhaven van de Amerikaanse maritieme machtsprojectiecapaciteiten.
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
