Key takeaways

• Miljoenen mensen in Soedan lijden honger als gevolg van een langdurig conflict dat de voedselproductie en -distributie verstoort.
• De oorlog verergert bestaande kwetsbaarheden, waardoor gezinnen tot wanhopige maatregelen worden gedreven om te overleven.
• Vrouwen en meisjes worden het zwaarst getroffen door de voedselcrisis en worden geconfronteerd met grotere onveiligheid en een verhoogd risico op geweld.

Een ernstige voedselcrisis teistert Soedan en drijft miljoenen mensen naar de hongerdood nu het conflict zijn derde jaar ingaat. Volgens een recent rapport van vijf ngo’s worstelen gezinnen in de door oorlog verscheurde regio’s Noord-Darfur en Zuid-Kordofan om te overleven op één maaltijd per dag. Vaak zitten ze ook hele dagen zonder eten.

Wanhopige maatregelen

De wanhoop heeft sommigen ertoe gedreven bladeren en veevoer te eten, simpelweg om in leven te blijven. De Soedanese regering, die op een lijn staat met het leger, ontkent het bestaan van de hongersnood. Ondertussen wijst ook de RSF, de paramilitaire groep die tegen het leger strijdt, elke verantwoordelijkheid af voor de erbarmelijke omstandigheden in de gebieden onder haar controle.

Grimmige statistieken schetsen een somber beeld: 61,7 procent van de Sudanese bevolking, bijna 29 miljoen mensen, lijdt aan acute voedselonzekerheid. De VN heeft wijdverbreide wreedheden en etnisch gemotiveerd geweld gedocumenteerd. In november werd de hongersnood officieel bevestigd in el-Fasher en Kadugli.

Oorlog wakkert hongersnood aan

De oorlog is een belangrijke oorzaak van deze humanitaire ramp. Verstoringen van de landbouwpraktijken, in combinatie met de opzettelijke vernietiging van boerderijen en markten, drijven gemeenschappen naar de afgrond. Bovendien meldt de VN dat de hongersnooddrempels voor acute ondervoeding zijn overschreden in Um Baru en Kernoi.

Wat de situatie nog complexer maakt, is dat gemeenschappelijke keukens moeite hebben om aan de escalerende vraag naar voedselhulp te voldoen. De grote bezuinigingen op donorgelden belemmeren het vermogen van hulporganisaties om effectief te reageren. Het rapport toont ook de onevenredige impact op vrouwen en meisjes. Die lopen een verhoogd risico op geweld en intimidatie wanneer ze naar buiten gaan voor essentiële taken zoals landbouw, marktbezoeken of het halen van water. Huishoudens met een vrouw aan het hoofd hebben drie keer zo vaak te maken met voedselonzekerheid als huishoudens met een man aan het hoofd. (ev)(fc)

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!