Key takeaways
- De ambassadeurs van Donald Trump in Europa geven voorrang aan persoonlijke agenda’s en ideologische confrontaties boven traditionele diplomatieke taken.
- Deze onconventionele benoemingen, waarbij diplomatieke ervaring vaak ontbreekt, zorgen voor controverse en wrijving met de regeringen van de gastlanden.
- Deze aanpak kan pro-EU-regeringen verzwakken en extreemrechts versterken, met gevolgen voor de relaties tussen de Verenigde Staten en Europa.
De ambassadeurs van Donald Trump in Europa hebben een onconventionele aanpak gekozen, waarbij ze prioriteit geven aan taken als het promoten van een film over Melania Trump en het vieren van de Amerikaanse onafhankelijkheid boven traditionele diplomatieke taken. Deze onorthodoxe aanpak heeft geleid tot wrijving met gastregeringen in verschillende belangrijke Europese hoofdsteden. Zo analyseert Euractiv.
Controverses
In Frankrijk kreeg ambassadeur Charles Kushner te maken met een diplomatieke bevriezing nadat hij weigerde te verschijnen op een dagvaarding in verband met opmerkingen die als politieke inmenging werden beschouwd. In België kwam ambassadeur Bill White in het openbaar in conflict met de regering, die hij beschuldigde van antisemitisme en zelfs een kortstondig reisverbod oplegde aan Vooruit-voorzitter Conner Rousseau. In Polen raakte ambassadeur Tom Rose in een openbaar debat verwikkeld met de voorzitter van het parlement over de nominatie van Trump voor de Nobelprijs voor de Vrede.
Deze incidenten weerspiegelen een bewuste verschuiving naar een meer confronterend buitenlands beleid van de VS, waarin cultuuroorlogen en populisme samenkomen. Sommige waarnemers zijn van mening dat deze conflicten bedoeld zijn om indruk te maken op Trump en niet om strategische doelen te bereiken.
Onconventionele achtergronden
Het onconventionele karakter van Trumps ambassadeurs wordt nog eens extra versterkt door hun achtergrond. Velen hebben geen traditionele diplomatieke ervaring, maar komen uit politieke kringen of zelfs uit de entertainmentindustrie. Deze benoemingen hebben tot nog meer controverses geleid, waarbij de genomineerden kritiek kregen vanwege uitspraken en connecties uit het verleden.
De strategie achter deze benoemingen blijft onduidelijk, vooral gezien het ontbreken van een ambassadeur in Berlijn, een cruciale functie die nog moet worden ingevuld. Het gedrag van Richard Grenell, Trumps vorige gezant in Duitsland, lijkt als voorbeeld te dienen voor deze nieuwe generatie ambassadeurs, die vaak ideologische confrontatie boven diplomatieke etiquette stellen.
Verzwakking Europese allianties
Veel van deze conflicten lijken te worden ingegeven door de wens om Europese regeringen te verzwakken die voorstander zijn van pro-EU- en pro-regelgevingsbeleid, wat mogelijk in het voordeel is van Amerikaanse zakelijke belangen. Beschuldigingen van diepgeworteld antisemitisme of corrupte elites worden door sommigen gezien als tactieken om de steun voor de aankoop van Amerikaanse wapens te ondermijnen.
De verschuiving in politieke allianties is misschien wel het meest verontrustende gevolg. Amerikaanse gezanten gaan steeds vaker in gesprek met extreemrechtse partijen die voorheen door Washington werden gemeden, en sluiten zich aan bij anti-EU-sentimenten. Deze aanpak heeft bijgedragen aan een merkbare verschuiving in de publieke opinie ten aanzien van de VS in landen als Polen, waar het traditionele pro-Amerikaanse sentiment aan het afnemen is.
Gevolgen toekomstige betrekkingen
In Frankrijk wordt het harde optreden van president Macron tegen Trump gezien als een reden voor zijn stijgende populariteit, wat de politieke risico’s van nauwe banden met Washington onderstreept. Bij de presidentsverkiezingen van 2027 zou deze trend nog verder kunnen versterken, aangezien kandidaten afstand nemen van een steeds meer verdeeldheid zaaiende Amerikaanse regering. (fc)
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!