‘Hier wordt het orgasme geboren uit de angst’

In 2012 werd de Iraanse steractrice Golshifteh Farahani voor altijd uit haar land verbannen omdat ze in een promofilmpje voor de Franse Césars haar borst ontblootte. Zo’n vier jaar eerder had ze al besloten haar land te ontvluchten.

Ze had verbod gekregen haar land te verlaten nadat was uitgelekt dat ze de première van de film ‘Body of Lies’ ““ waarin ze met Leonardo Di Caprio aantrad ““  in New York had bijgewoond zonder de in de Islamitische Republiek verplichte hijab.  Ze kreeg daarvoor een boete van 2 miljoen euro opgelegd, een som die ze in een mensenleven in haar thuisland nooit zou kunnen terugverdienen. Toen ze zich later ten voordele van de Groene Revolutie uitsprak sloten zich alle deuren en greep ze de kans naar Parijs te vluchten.

Nadat ze in de aanloop van de Césars haar borst ontblootte in een promofilm kreeg haar vader een telefoon van een official van het Iraanse Hooggerechtshof met de boodschap dat zijn dochter gestraft zou worden: men zou haar borsten afsnijden en ze hem op een schotel aanbieden.

“Les Malheurs de Sophie” Paris Premiere At Pathe Grenelle

A photo posted by Golshifteh Farahani (@golfarahani) on

Frankrijk

Vandaag woont en werkt Golshifteh Farahani in Parijs. Ze is de stad dankbaar, maar tekent toch ook voorbehoud aan bij de Franse levenswijze. ‘Niemand is hier gelukkig,’ zegt ze in het magazine L’Obs, ‘omdat men of in het verleden of in de toekomst leeft’: ‘Een tijd geleden wilde ik in Parijs een appartement kopen. De bank heeft zo veel moeilijkheden gecreëerd dat ik van de verkoop heb afgezien. Ik wilde Frankrijk zelfs verlaten. Ik wilde niet meer wonen in een land waar alles zo gecompliceerd is. Ik ben zoals sommige gescheiden mensen. Na Iran kan ik met geen ander land meer trouwen. […] Daarom is in Frankrijk iedereen ongelukkig en wordt er steevast geklaagd: omdat er geen heden is. Toen ik hier aankwam vond ik het raar dat mensen vier uur aan tafel bleven zitten praten. Hoe vervelend! Nu doe ik het zelf graag, waarschijnlijk omdat ik al een Parisienne geworden ben. In Iran komen mensen samen om te dansen en dronken te worden. Zoals tijdens de oorlogen wanneer je op elk moment sterven kan. In Frankrijk denkt men dat men het eeuwige leven heeft. Geen aardbevingen hier, geen dreigingen, niks… tot de aanslagen, toch zeker.

Als iemand vrolijk is en lacht, vraagt men hem wat er mis is

Wie niet lijdt, wie niet gefolterd wordt, bestaat niet. Als iemand vrolijk is en lacht, vraagt men hem wat er mis is. Dat heb ik geleerd door vier jaar samen te wonen met [de Franse acteur en filmmaker] Louis Garrel. Niet enkel van hem, maar ook van zijn entourage: hier wordt het orgasme geboren uit de angst.

Dat terwijl Iran een wat chaotisch land is waar de toekomst niet bestaat. De gloriedagen zijn voorbij en een toekomst is er niet, dus maakt men er het beste van door zich te amuseren. We wenen wanneer we naar muziek of poëzie luisteren. Het is geen pijn, maar melancholie. En wanneer we feesten, wordt er gefeest. Hier kijken de mensen in de metro angstig om zich heen. Indien ik hier langer blijf dan zes maanden ben ik bang dat ik zoals hen word.’

With world popular film director #MartinScorsese together A photo posted by Golshifteh Farahani (@golfarahani) on

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20