We weten nu wat er echt gebeurd is in Sodom en Gomorra

Sodom en Gomorra waren volgens de Bijbel twee steden die berucht waren vanwege de immoraliteit van de inwoners en daarom door God verwoest werden. In de Koran wordt grotendeels dezelfde beschrijving van de steden en de gebeurtenissen gegeven. Er is echter geen archeologisch bewijs dat deze steden daadwerkelijk hebben bestaan. Maar een fascinerende wetenschappelijke ontdekking werpt nieuw licht op de zaak.

Waarom is dit belangrijk?

Er waren moeizame opgravingen door honderden mensen voor nodig die meer dan 15 jaar hebben geduurd en gedetailleerde analyses van opgegraven materiaal door meer dan twee dozijn wetenschappers.

Volgens de Bijbel lagen Sodom en Gomorra in de waterrijke Jordaanvallei en behoorden tot een pentapolis (een verbond van vijf steden), samen met de steden Adama, ZeboĂŻm en Bela. God kondigde aartsvader Abraham aan Sodom en Gomorra te vernietigen omdat de inwoners slecht waren en “hun zonden ongehoord groot”. Abraham suggereerde dat er misschien een paar onschuldigen in de steden woonden. Hij onderhandelde met God met als uitkomst dat die Sodom en Gomorra niet zou verwoesten als er tien onschuldigen in woonden.

Abrahams neef Lot was enige tijd hiervoor in Sodom gaan wonen. Twee engelen bezochten Sodom en Lot nam de engelen als gasten in huis. Maar nog voordat Lot en zijn gasten konden gaan slapen, liepen alle mannen van Sodom bij Lots huis te hoop, jong en oud, niemand uitgezonderd. Om homoseksuele verkrachting van zijn gasten te voorkomen, bood Lot zijn twee dochters in ruil aan zijn stadsgenoten aan. Maar zo ver kwam het niet: de engelen sloegen hun aanvallers met blindheid. De engelen maanden Lot en zijn gezin Sodom te verlaten en geboden hen niet om te kijken. Terwijl zij vluchtten werden beide steden door God verwoest in een regen van zwavel en vuur. De Bijbel beschrijft hoe stenen en vuur uit de lucht vielen, dikke rook opsteeg uit branden en stadsbewoners werden gedood. Lots vrouw kon de verleiding niet weerstaan, keek om en veranderde in een zoutpilaar.

Wat er echt is gebeurd

Nou ja. Dit is wat er wellicht echt gebeurde. Ongeveer 3.600 jaar geleden deden de inwoners van een oude stad in het Midden-Oosten die nu Tall el-Hammam heet nietsvermoedend hun dagelijkse ding terwijl een onzichtbare ijzige ruimterots aan ongeveer 61.000 km per uur op hen afstevende. ​​

De rots flitste door de atmosfeer en explodeerde in een enorme vuurbal ongeveer vier kilometer boven de grond. De ontploffing was ongeveer 1.000 keer krachtiger dan de atoombom in Hiroshima. De stadsbewoners die ernaar staarden waren op slag verblind. Luchttemperaturen stegen snel boven 2.000 graden Celsius. Kleding en hout vlogen onmiddellijk in brand. Zwaarden, speren, modderstenen en aardewerk begonnen te smelten. Vrijwel onmiddellijk stond de hele stad in lichterlaaie.

Enkele seconden later volgde een enorme schokgolf. Met een snelheid van ongeveer 1.200 km per uur raasde de dodelijke wind door de stad en verwoestte elk gebouw, inclusief de bovenste 12 meter van het vier verdiepingen tellende paleis. Het puin werd de volgende vallei ingeblazen. Geen van de 8.000 mensen of dieren in de stad overleefden – hun lichamen werden verscheurd en hun botten werden verpulverd.

Nog geen minuut later werd de Bijbelse stad Jericho, 22 km ten westen van Tall el-Hammam, getroffen. De muren van Jericho stortten in en de stad brandde tot de grond toe af. Maar hoe weten we dat dit allemaal millennia geleden in de buurt van de Dode Zee in Jordanië is gebeurd?

Hoe weten we dat nu allemaal?

Er waren moeizame opgravingen door honderden mensen voor nodig die meer dan 15 jaar hebben geduurd en gedetailleerde analyses van opgegraven materiaal door meer dan twee dozijn wetenschappers: archeologen, geologen, geochemici, geomorfologen, mineralogen, paleobotanisten, sedimentologen, experts op het gebied van kosmische impact en artsen. Ze publiceerden onlangs hun bevindingen.

Jaren geleden, toen archeologen opgravingen van de verwoeste stad onderzochten, vonden ze een donkere, ongeveer 1,5 meter dikke door elkaar gegooide laag houtskool, as, gesmolten modderstenen en gesmolten aardewerk. Het was duidelijk dat een intense vuurstorm de stad lang geleden had verwoest. Niemand wist precies wat er was gebeurd, maar die laag werd niet veroorzaakt door een vulkaan, aardbeving of oorlog. Geen van die zaken is in staat om metaal, modderstenen en aardewerk te smelten.

Om erachter te komen wat er wel was gebeurd, werd de Online Impact Calculator gebruikt om scenario’s te modelleren die bij het bewijs pasten. Deze tool stelt onderzoekers in staat om de vele details van een kosmische impactgebeurtenis te schatten, gebaseerd op bekende impactgebeurtenissen en nucleaire ontploffingen. Het leek erop dat de boosdoener in Tall el-Hammam een ​​kleine asteroĂŻde was, vergelijkbaar met degene die in 1908 80 miljoen bomen in Tunguska (SiberiĂ«) tegen de grond legde. Maar wel een veel kleinere versie van de gigantische ruimterots die de dinosaurussen 65 miljoen geleden deed uitsterven.

Geschokt kwarts en heel kleine diamanten

Maar was daar bewijs voor? Op de site is er iets gevonden dat geschokte kwarts heet. Geschokte kwarts werd voor het eerst ontdekt na ondergrondse atoomproeven, waarbij kristallen in omliggend gesteente bloot kwamen te staan aan enorme druk. Het voorkomen van geschokte kwarts is het bewijs dat een krater door een meteorietinslag is gevormd in plaats van door vulkanisme. Bij vulkanisme zou de druk niet hoog genoeg zijn.

De vernietigingslaag in Tall el-Hammam bevat ook minuscule diamonoĂŻden die, zoals de naam al aangeeft, zo hard zijn als diamanten. Elk is kleiner dan een griepvirus. Het lijkt erop dat hout en planten in het gebied onmiddellijk werden omgezet in dit diamantachtige materiaal door de hoge druk en temperaturen van de vuurbal.

Experimenten met laboratoriumovens toonden aan dat het aardewerk en de modderstenen in Tall el-Hammam vloeibaar werden bij temperaturen boven 1.500 graden Celsius. Dat is heet genoeg om een ​​auto binnen enkele minuten te laten smelten. De vernietigingslaag bevat ook kleine bolletjes gesmolten materiaal die kleiner zijn dan stofdeeltjes in de lucht. Deze microspherulites zijn gemaakt van verdampt ijzer en zand dat smolt bij ongeveer 1.600 graden Celsius. Bovendien zijn de oppervlakken van het aardewerk en het smeltglas gespikkeld met kleine gesmolten metaalkorrels, waaronder iridium, platina en zirkoniumsilicaat die alle drie een smelttemperatuur van meer dan 1.600 graden Celsius hebben.

Samen tonen al deze zaken aan dat de temperaturen in de stad hoger stegen dan die van vulkanen, oorlogsvoering en normale stadsbranden. Het enige natuurlijke proces dat overblijft is een kosmische impact.

EĂ©n mysterie blijft wel

Wat nog wel overblijft is waarom de stad en meer dan 100 andere nederzettingen in het gebied eeuwenlang werden verlaten na deze verwoesting. EĂ©n theorie is dat zout het onmogelijk maakte om gewassen te verbouwen. Door de impact zouden enorme hoeveelheden zout water uit de Dode Zee over de vallei zijn gespat en verdampt. Zonder gewassen zou niemand tot 600 jaar in de vallei kunnen leven, totdat de minimale regenval in dit woestijnachtige klimaat het zout uiteindelijk uit de velden spoelde.

Wellicht werd een mondelinge beschrijving van de verwoesting van de stad generaties lang doorgegeven totdat het werd opgetekend als het verhaal van het Bijbelse Sodom. Op zich is dat zeker niet zo vreemd. Neem het verhaal van Noah en zijn ark. Volgens een controversiële theorie voorgesteld door twee wetenschappers van Columbia University, was er echt een apocalyptische overstroming in de Zwarte Zee-regio. Ze geloven dat de nu zoute Zwarte Zee ooit een geïsoleerd zoetwatermeer was, omringd door landbouwgrond, totdat het werd overspoeld door een enorme muur van water uit de stijgende Middellandse Zee. De kracht van het water was tweehonderd keer die van de Niagara-watervallen en veegde alles op zijn pad weg.

Lees ook:

Wetenschappers wisten al voor de auto werd uitgevonden wat CO2 doet met ons klimaat

Egyptische wetenschappers graven ‘grootste archeologische vondst sinds Toetanchamon’ op

(jvdh)

Meer
Emmanuel Vanbrussel en Kasper Goossens
Laatste update:
Laatste update:
Lees meer...
Markten
BEL20