Wat is het ene ding waar Amerikanen het wél eens over lijken te zijn?

We weten nog steeds niet met zekerheid wie de volgende president van de Verenigde Staten wordt. Maar de verkiezingsresultaten van dit jaar hebben ons over één ding veel meer duidelijkheid gegeven: Amerikaanse kiezers, zelfs conservatieve kiezers, hebben in elke staat waar legalisering van cannabis of een andere hervorming van het drugsbeleid op de agenda stond, daar resoluut ‘ja’ op gestemd.

In elke staat waar stemmaatregelen op het biljet stonden die Amerikanen vroeg om de drugsoorlog te heroverwegen, kozen kiezers de kant van hervormers. In Arizona, Montana, New Jersey en South Dakota legaliseerden kiezers marihuana voor recreatieve doeleinden. In Mississippi en South Dakota (los van de volledige legalisatiemaatregel) legaliseerden kiezers medicinale marihuana. In Washington DC hebben kiezers alle psychedelische planten gedecriminaliseerd.

In Oregon hebben kiezers alle drugs gedecriminaliseerd, inclusief cocaïne en heroïne. Nog in Oregon legaliseerden kiezers het gebruik van psilocybine, een psychedelisch medicijn dat in paddo’s voorkomt, voor therapeutisch gebruik onder toezicht.

In het afgelopen decennium hebben peilingen aangetoond dat legalisatie van marihuana zelfs onder de Republikeinse kiezers een meerderheid krijgt, ondanks hun grotere weerstand tegen hervorming van het drugsbeleid in het algemeen.

Oregon is meteen de eerste staat in de VS die alle drugs decriminaliseert. En marihuana is nu gelegaliseerd in 15 staten en Washington DC, hoewel de Amerikaanse hoofdstad nog steeds geen verkoop toestaat. Overal kwamen die dingen erdoor met relatief sterke steun van de kiezer. Vooral Montana, Mississippi en South Dakota zijn bijzonder: het zijn staten waar Trump relatief gezien het beste scoorde, maar het zijn ook de staten waar die kiezers de grootste aanhangers van de legalisering van marihuana blijken te zijn.

Op zich is dit misschien niet zo verrassend: in het afgelopen decennium hebben peilingen aangetoond dat legalisatie van marihuana bijvoorbeeld steeds populairder wordt en zelfs onder de Republikeinse kiezers een meerderheid krijgt, ondanks hun grotere weerstand tegen hervorming van het drugsbeleid in het algemeen.

Het stembusgedrag inzake al deze hervormingen van drugswetgeving van dinsdag komt wel neer op een duidelijke afwijzing van de Amerikaanse War on Drugs. Het Amerikaanse drugsbeleid is al decennia lang gebaseerd op het principe dat drugs illegaal moeten zijn, waarbij het strafrechtsysteem een ​​afschrikmiddel vormt voor het gebruik en de verslaving. Kiezers willen daar duidelijk van af. Het is echter veelzeggend dat 13 van de 15 staten die tot nu toe marihuana hebben gelegaliseerd, werden gedwongen om dit te doen via een stembusinitiatief. Politici blijven bang om deze kwestie aan te pakken via het indienen van wetsvoorstellen die dan door collega’s politici in lokale parlementen moeten worden goedgekeurd.

Gereguleerd én belast

In de vier nieuwe staten die marihuana op de verkiezingsdag hebben gelegaliseerd, zal het beleid over het algemeen werken zoals in andere staten die tot dusver marihuana hebben gelegaliseerd. Volwassenen van 21 jaar en ouder zullen cannabis mogen bezitten en uiteindelijk ook legaal kunnen kopen. Overheidsinstanties zullen er de productie en verkoop reguleren, en lokale rechtsgebieden kunnen mogelijk marihuana-retailers binnen hun grenzen verbieden. Er komt in al die staten ook een taks op cannabis. Afhankelijk van de staat is het toegestaan ​​om zelf marihuana te kweken.

Een cannabiswinkel in Seattle. Foto: AP Photo/Elaine Thompson

In Arizona, Montana, New Jersey en South Dakota betekent toch wel meteen een ferme ommezwaai: op bezit en verkoop van cannabis stond daar gevangenisstraf. In South Dakota was zelfs het gebruik van medicinale marihuana nog niet toegestaan.

In Oregon zal het bezit van kleine hoeveelheden van alle drugs, inclusief cocaïne en heroïne, niet langer worden bestraft met gevangenisstraf. In plaats daarvan krijgen degenen die betrapt worden met de drugs de keuze om een ​​boete van 100 dollar te betalen of een ‘gezondheidsbeoordeling’ te ondergaan in een verslavingscentrum.

In tegenstelling tot legalisatie, betekent decriminalisering niet dat verkoop is toegestaan. In het algemeen betekent decriminalisering de opheffing van strafrechtelijke sancties – met name gevangenisstraf – voor het bezit en gebruik van een drug, maar niet de legalisering van verkoop. Cruciaal is ook dat het federale drugsbeleid niet zal veranderen: cannabis en andere drugs blijven illegaal op federaal niveau. Maar de federale regering heeft sinds de tweede ambtstermijn van president Barack Obama over het algemeen een hands-off benadering gekozen om staten toe te staan ​​hun drugsbeleid te veranderen. Zeker wat marihuana betreft is er weinig tot geen federale inmenging. Het valt nog te bezien hoe dat zal uitpakken met de meer ingrijpende maatregelen in Oregon.

Joe Biden

In de afgelopen anderhalf jaar hebben veel staten hun strafrechtelijke sancties voor drugsdelicten verlaagd. Vooral Democraten hebben zich in toenemende mate positief uitgesproken over het beëindigen van de War on Drugs, onder meer door het onevenredige negatieve effect ervan op gekleurde gemeenschappen. Maar politici zijn wel veel schuchterder wanneer het gaat om het nemen van agressievere maatregelen die de drugsoorlog daadwerkelijk zouden beëindigen, zoals legalisering van marihuana en bredere decriminalisering van drugs.

Uit peilingen blijkt dat een stevige meerderheid van de Amerikanen (ongeveer tweederde) en vooral een groot aantal Democraten (meer dan drie vierde) de legalisering van marihuana steunen. Toch is bijvoorbeeld Joe Biden nog steeds tegen volledige legalisering, en pleit hij in plaats daarvan voor een decriminalisering van marihuana op federaal niveau maar geen verkoop toe te staan.

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20