Wat is er fout met tennis? Opnieuw 28 spelers gearresteerd voor ‘matchfixing’

In Spanje zijn liefst 83 mensen aangehouden voor hun vermeende betrokkenheid bij het manipuleren van tenniswedstrijden. Onder de arrestanten bevinden zich ruim 28 proftennissers. 

Hun namen zijn niet vrijgegeven, wel dat één onder hen vorig jaar nog aantrad op de US Open, meldt Europol.

Matchfixing

De overige verdachten zijn lid van een Armeense bende. Die wordt ervan verdacht op Future- en Challengertoernooien tenniswedstrijden te hebben vervalst  Het was de Tennis Integrity Unit (TIU) die de Spaanse politie tipte. De TIU waakt over matchfixing en onregelmatigheden bij tennistornooien.

De verdachten zouden spelers hebben omgekocht en daarna via de identiteiten van duizenden burgers hebben gewed op de gemanipuleerde duels. Één tennisprof zou door de bende zijn ingezet om andere spelers om te kopen. Het zou volgens Spaanse media gaan om de Spanjaard Marc Fornell-Mestres, de huidige nummer 1.007 op de wereldranglijst. Daarna woonden bendeleden zelf de wedstrijden bij, om zich ervan te verzekeren dat de omgekochte spelers hun belofte nakwamen.

Wat gaat er fout in het tennis?

Het is de tweede keer in 25 maanden dat een matchfixing-schandaal het tennis treft. In december 2016 arresteerde de Spaanse politie 6 lager gerangschikt spelers die 1.000 dollar per wedstrijd kregen om opzettelijk punten en sets te verliezen.

Volgens Miguel Díaz Román, voorzitter van de Spaanse tennisbond RFET, is het probleem van matchfixing moeilijk op te lossen. Meestal gaat het over jonge spelers die kwetsbaar zijn en over weinig financiële middelen beschikken. Hij is voor een verbod op gokken bij dit soort wedstrijden.

Bewijslast is niet eenvoudig

Tennis leent zich misschien beter dan welke andere sport ook tot manipulatie. Niet enkel is het een individuele sport, waarbij slechts één persoon moet worden omgekocht, ook de bewijslast is complex. Iemand die iets of wat een balletje kan slaan, heeft het niet moeilijk om een bal die over het net moet belanden moedwillig in het net te slaan, zonder dat toeschouwers daar onmiddellijk bedenkingen bij hebben.

Maar hoewel matchfixing van alle tijden en niveaus is, doet het fenomeen zich vooral in de lagere klassen voor. De reden is niet ver te zoeken: spelers verdienen er het zout op hun patatten niet.

Amper 4% van de spelers verdient geld

Uit een recente studie blijkt dat van de 14.000 spelers die in 2013 deelnamen aan toernooien van de International Tennis Federation (ITF) er amper 6.000 enig prijzengeld mee naar huis namen. Maar wanneer de reiskosten waren betaald, maakten amper 589 onder hen geen verlies.

In 2015 was de Nederlandse journalist Peter de Waard tot een gelijkaardige conclusie gekomen.

“In werkelijkheid gaat 60 procent van het prijzengeld naar de vijftig absolute topspelers. Die groep heeft zijn gemiddeld prijzengeld sinds het begin van de eeuw gemiddeld zien verhogen van 800.000 euro naar 1,6 miljoen euro bij de mannen en van 450.000 euro naar 1,2 miljoen euro bij de vrouwen.”

Spelers die zich tussen plaats honderd en tweehonderdvijftig situeren verdienen nog 100.000 euro bij de mannen en 80.000 bij de vrouwen. Tussen plaats tweehonderdvijftig en vijfhonderd dalen die cijfers verder tot respectievelijk 20.000 euro en 12.000 euro… per jaar.

Bovendien wijst De Waard erop dat een tennis-nomade gemiddeld ongeveer 35.000 euro onkosten per jaar dient te betalen om heen en weer te reizen tussen tornooien over de hele wereld.

Conclusie

Matchfixing is dan vaak de makkelijkste oplossing voor de financiële problemen van jonge spelers, die ver van huis en in vaak obscure plekken tenniswedstrijden spelen die door weinig mensen worden bekeken.

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20