Waarom treft Zoom-moeheid vrouwen het hardst?

Zoom-moeheid treft vrouwen het hardst. Foto: Robin Utrecht/Action Press/Isopix

Vrouwen voelen zich over het algemeen meer uitgeput dan mannen na videogesprekken, blijkt uit een grootschalig onderzoek. En daar zou de ‘self view’-functie, waarbij we onszelf in beeld zien, voor iets tussen zitten. 

Vergaderen via Zoom of Teams vreet energie, weten veel thuiswerkers intussen. Maar volgens wetenschappers van de universiteit van Stanford eist videovergaderen vooral zijn tol bij vrouwen. 

De onderzoekers ondervroegen de afgelopen twee maanden 10.322 deelnemers via hun zogenoemde ‘Zoom Moeheid en Vermoeidheid Schaal’ om de individuele verschillen van Zoom-moeheid beter in kaart te brengen. Zo’n 13,8 procent van de vrouwen gaf aan zich ‘zeer’ tot ‘extreem’ vermoeid te voelen na het zoomen, tegenover slechts 5,5 procent van de mannen. 

‘We hebben allemaal verhalen gehoord over Zoom-moeheid en anekdotes dat vrouwen er meer last van hebben, maar nu hebben we kwantitatieve gegevens dat Zoom-moeheid erger is voor vrouwen, en nog belangrijker, we weten waarom’, zegt professor Jeffrey Hancock van de universiteit van Stanford. 

De grote schuldige is volgens de onderzoekers het kleine ‘self view’-kader waarin gebruikers zichzelf zien tijdens een videocall. Die functie verhoogt wat psychologen beschrijven als ‘zelfgerichte aandacht’, wat volgens Hancock verwijst ‘naar een verhoogd bewustzijn van hoe men overkomt of hoe men overkomt in een gesprek’. 

‘Spiegelangst’

Om dit effect te meten, stelden de onderzoekers vragen als: ‘Hoe bezorgd voel je je over het zien van jezelf tijdens een videoconferentie?’ en ‘Hoe afleidend is het om jezelf te zien?’ De vrouwelijke deelnemers gaven aan hier last van te hebben, meer dan de mannen in de studie. 

Die bevindingen zijn bovendien consistent met eerder onderzoek dat aantoont dat vrouwen een grotere neiging hebben om op zichzelf te focussen dan mannen wanneer ze zich in de aanwezigheid van een spiegel bevinden. Die langdurige zelffocus kan negatieve emoties teweegbrengen, of wat de onderzoekers ‘spiegelangst’ noemen, verklaart Hancock.

Daarom raden de wetenschappers een eenvoudige oplossing aan: het ‘self view’-kadertje gewoon uitschakelen tijdens videocalls. 

Wat ook bijdroeg tot de toename van Zoom-moeheid bij vrouwen, waren gevoelens van fysieke gevangenheid. Ze voelden meer de noodzaak om gecentreerd in het gezichtsveld van de camera te blijven. In tegenstelling tot echte vergaderingen, is beweging bij videoconferenties relatief beperkt. 

Persoonlijkheid, leeftijd en ras

Naast het geslacht, is er ook een verband tussen persoonlijkheidstypes en Zoom-moeheid.  Extraverte personen meldden minder uitputting na videoconferenties dan introverte personen. Daarnaast meldden kalme, emotioneel stabiele mensen minder uitputting dan meer angstige individuen. 

Leeftijd speelde ook een rol. Jongere personen rapporteerden hogere niveaus van vermoeidheid in vergelijking met oudere deelnemers aan het onderzoek.

Nog een andere factor was ras. Uit de voorlopige gegevens van de onderzoekers blijkt dat gekleurde mensen een iets hoger niveau van Zoom-moeheid rapporteerden dan blanke deelnemers. Waarom dat het geval is, is niet bekend. ‘We proberen te begrijpen wat de oorzaak kan zijn van dit rasseneffect en oplossingen te ontwikkelen om het aan te pakken’, zegt Hancock.

(jvdh)