PS lanceert offensief: “De lente van vrijheden”

Maandag riep PS-voorzitter Paul Magnette zijn troepen bijeen, alle parlementsleden van de PS in de Kamer, het Waalse Parlement en de Franse Gemeenschap en het Europees Parlement, aan de Keizerlaan. Vanmorgen legt hij uit aan de RTBF en in Le Soir wat hij van plan is: een hele reeks congressen en bijeenkomsten, plus een “plicht” die hij al zijn nationale mandatarissen oplegt, nu de pandemie voorbij is: “Herlanceer onze vrijheden”, en uiteraard en passant ook, “herlanceer de PS”. Dat moet een “enorme interne mobilisatie van de partij” worden, zo stelt Magnette.

  • Daarbij dus in maart al een partijcongres over het “militantisme”, een congres in mei over “Wallonië en haar sterke positie”, en in september het 199ste socialistische partijcongres in België, over de partijdoctrine en ter voorbereiding van het grote 200ste congres in 2023.
  • In het najaar plant Magnette zelf ook nog een boek over het ecosocialisme, zijn nieuw stokpaardje, een fusie tussen socialisme en ecologie: een rechtstreekse aanval op het succes van de groenen in Franstalig België.
  • Maar tussendoor nog die ‘lente van de vrijheden’, waarbij Magnette claimt dat zijn partij altijd de vrijheid voorop heeft gezet, onder meer met de strijd om het stemrecht voor allen, de vrijheid van vakbonden, het migrantenstemrecht, vrouwenrechten, abortus en euthanasie. En nu gaat het dus over het postcoronatijdperk, waarin hij zijn partij wil positioneren als de ‘bevrijder’.
  • Meteen een positie die stevig ingaat tegen de herauten van de strenge aanpak, met Vooruit-kopstuk Frank Vandenbroucke, de minister van Volksgezondheid, op kop. In Franstalig België is al veel langer een beweging bezig waarbij de grote drie, MR, Ecolo en PS, eigenlijk allemaal duwen richting openheid en minder restricties door corona. Geen kat die er daar aan zou denken om met Marc Van Ranst dansend op televisie te willen verschijnen (wat minister van Ontwikkelingssamenwerking Meryame Kitir (Vooruit) vorige week deed): die periode lijkt over de taalgrens definitief afgerond.
  • Maar de PS ziet het breder: hij ziet die vrijheid op vlak van rechten voor minderheden zoals de LGBTQIA+-beweging, maar ook de sociaal zwaksten, net zoals de gevangenen, verslaafden of sekswerkers. En het gaat ook over de vrijheid van een goede work-lifebalance te organiseren. Kortom: die vrijheid is een containerbegrip waar ongeveer alles in terecht kan waar de socialisten strijd over willen voeren. Maar de ‘opdracht’ of de ‘plicht’ voor de Parlementsleden is er wel: ze moeten allen in dat grote spectrum van vrijheden een actiepunt kiezen, “om voor te gaan strijden”.
  • Tegelijk is het communicatief flink verwarrend omdat het bij uitstek het sleutelwoord van de liberalen is. Toeval kan dat niet zijn: eerder een beslissing om het offensief tot aan de deur van Georges-Louis Bouchez te brengen, de voorzitter van de MR die telkens opnieuw het conflict met de PS zoekt.
Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20