Klimaatverandering intensiveert de waterkringloop aan twee keer de voorspelde snelheid, blijkt nu

De waterkringloop op onze planeet wordt steeds intensiever. De stijgende mondiale temperaturen hebben volgens nieuwe analyses ten minste tweemaal de hoeveelheid zoet water van warme streken naar de polen van de aarde verschoven dan eerder werd gedacht. Waar dat op neerkomt is dat we sneller sterkere en frequentere droogtes en meer extreme regenval krijgen dan de modellen voorspelden.

De waterkringloop beschrijft alle processen waarbij water door het systeem Aarde circuleert. Hierbij verdampt oppervlaktewater, zoals zeewater. In de atmosfeer vormt deze damp wolken waaruit neerslag valt. Deze komt terug op aarde in waterwegen, of zakt weg als grondwater. Een groot deel verzamelt zich weer als oppervlaktewater.

Door klimaatverandering is de wereldwijde waterkringloop met 7,4% geïntensiveerd – vergeleken met eerdere modelschattingen van 2 tot 4%. De waterkringloop wordt traditioneel beschouwd als een onveranderlijk proces dat voortdurend onze waterbronnen vult. Maar wetenschappers weten al lang dat stijgende mondiale temperaturen de mondiale watercyclus intensiveren, en dat daardoor droge subtropische gebieden waarschijnlijk nog droger zullen worden naarmate zoet water naar natte gebieden stroomt.

Sterkere en frequentere droogtes en extreme regenval

Afgelopen augustus concludeerde het zesde beoordelingsrapport van het Intergouvernementeel Panel voor klimaatverandering al dat klimaatverandering langdurige veranderingen in de waterkringloop zal veroorzaken, wat zal resulteren in sterkere en frequentere droogtes en extreme regenval.

De wetenschappers schatten dat de hoeveelheid extra zoet water die tussen 1970 en 2014 uit warmere streken is verschoven, tussen de 46.000 en 77.000 kubieke kilometer ligt. Dat is een hogere intensivering van de watercyclus dan verwacht.

Het team gebruikte het zoutgehalte van de oceaan als een meetmethode voor regenval in hun onderzoek. De oceaan is op sommige plaatsen zouter en op andere plaatsen minder zout. Waar regen in de oceaan valt, heeft die de neiging om het water te verdunnen, zodat het minder zout wordt. Waar er meer verdamping is, blijft uiteindelijk meer zout achter. De onderzoekers moesten rekening houden met de vermenging van water door oceaanstromingen.

Uit alle data blijkt dat bestaande klimaatmodellering de potentiële effecten van klimaatverandering op de watercyclus heeft onderschat.

(kg)

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20