Hoe uitbarsting Tonga kwetsbaarheden in ons wereldwijde telecommunicatiesysteem aan het licht heeft gebracht

In onze moderne, sterk verbonden wereld vindt meer dan 95% van de wereldwijde overdracht van gegevens plaats via glasvezelkabels die kriskras door de wereldzeeën lopen. Een breuk of onderbreking van deze kritieke infrastructuur kan catastrofale lokale, regionale en zelfs wereldwijde gevolgen hebben. Dat is precies wat er in Tonga is gebeurd na de vulkaan-tsunami-ramp van zaterdag. Maar dit is niet de eerste keer dat een natuurramp kritieke onderzeese kabels heeft afgesneden, en het zal ook niet de laatste keer zijn.

De onderstaande video toont de ongelooflijke verspreiding van onderzeese kabels over de hele planeet – er is meer dan 885.000 kilometer aan kabel sinds 1989 gelegd. Deze kabels clusteren in smalle gangen en lopen tussen zogenaamde kritieke “choke points” waardoor ze kwetsbaar zijn voor een aantal van natuurlijke gevaren, waaronder vulkaanuitbarstingen, aardverschuivingen onder water, aardbevingen en tsunami’s.

Tonga was pas in het laatste decennium aangesloten op het wereldwijde onderzeese telecommunicatienetwerk. De eilanden waren sterk afhankelijk van dit systeem omdat het stabieler is dan andere technologieën zoals satelliet en vaste infrastructuur.

Het lijkt erop dat een of meer gevolgen van de vulkaanuitbarsting (zoals de tsunami of onderzeese aardverschuivingen) de 872 km lange glasvezelkabel hebben gebroken die Tonga met de rest van de wereld verbindt.

Dit heeft een enorme impact gehad. Tonganen die in Australië en Nieuw-Zeeland wonen, kunnen geen contact opnemen met hun dierbaren. Het heeft het ook moeilijk gemaakt voor Tongaanse regeringsfunctionarissen en hulpdiensten om met elkaar te communiceren, en voor lokale gemeenschappen om hulp- en herstelbehoeften vast te stellen.

De telecommunicatie ligt plat, net als de reguliere internetfuncties – wat de zaken nog erger maakt. Tonga is bijzonder kwetsbaar voor dit soort verstoringen, aangezien er slechts één kabel is die de hoofdstad Nuku’alofa verbindt met Fiji, dat meer dan 800 km verderop ligt. Er bestaan ​​geen inter-eilandkabels.

Veel onderzeese kabels lopen direct over actieve vulkanen en door actieve aardbevingsgebieden

De gebeurtenissen in Tonga laten eens te meer zien hoe kwetsbaar het wereldwijde onderzeese kabelnetwerk is en hoe snel het offline kan gaan. Kabels worden gelegd op de kortste (dat wil zeggen goedkoopste) afstand tussen twee punten op het aardoppervlak. Ze moeten ook op bepaalde geografische locaties worden gelegd die een gemakkelijke plaatsing mogelijk maken. Daarom zijn veel kabels geclusterd in knelpunten.

Enkele goede voorbeelden van knelpunten zijn de Hawaïaanse eilanden, het Suezkanaal, Guam en de Straat van Sunda in Indonesië. Veel van deze onderzeese kabels lopen zo dicht bij of direct over actieve vulkanen, gebieden die getroffen zijn door tropische cyclonen en/of actieve aardbevingsgebieden.

Eenmaal beschadigd, kan het dagen tot weken (of zelfs langer) duren om kapotte kabels te repareren, afhankelijk van de diepte waarop de kabel zich bevindt en hoe gemakkelijk die bereikbaar is. Het gaat ook zeker niet alleen om exotische ogende eilandjes die risico lopen. In veel opzichten is Australië bijvoorbeeld ook erg kwetsbaar (net als Nieuw-Zeeland), aangezien het verbonden is met het wereldwijde kabelnetwerk via een zeer klein aantal verbindingspunten, alleen vanaf Sydney en Perth. We weten dat er in het verleden grote aardverschuivingen onder water hebben plaatsgevonden voor de kust van Sydney.

Gezien de kwetsbaarheid van het netwerk, is de eerste stap om risico’s te verminderen, onderzoek te doen om het werkelijke risico voor onderzeese kabels op bepaalde plaatsen op de oceaanbodem en voor verschillende soorten natuurlijke gevaren te kwantificeren en te evalueren. Zo komen tropische cyclonen (orkanen/tyfoons) regelmatig voor, maar komen andere rampen zoals aardbevingen en vulkaanuitbarstingen minder vaak voor.

Momenteel zijn er immers amper beschikbare gegevens over het risico voor het wereldwijde onderzeese kabelnetwerk. Pas als we eenmaal weten welke kabels kwetsbaar zijn en voor welke soorten gevaren, kunnen we plannen ontwikkelen om de risico’s te verminderen.

(jvdh)

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20