EQ of het verschil tussen de meest intelligente man en de meest intelligente vrouw van het land

Interesse in anderen tonen geeft hen een goed gevoel. Het verschil in EQ en IQ van twee Britse premiers maakt dat duidelijk. Benjamin Disraeli (foto) en William Gladstone waren politieke rivalen in de tweede helft van de negentiende eeuw. Disraeli was een Brits staatsman van conservatieven huize en werd tweemaal premier. Vóór zijn politieke carrière schreef hij een aantal romans, waarvan er enkele aanzienlijke populariteit bereikten.

Gladstone was een Brits liberaal, die het viermaal tot premier zou brengen. In de periode van ca. 1850 tot ca. 1880 vormde de rivaliteit tussen Gladstone en Benjamin Disraeli een belangrijk element van het Britse politieke leven.

Hoewel beide mannen ongemeen interessant waren, had Gladstone problematische betrekkingen met koningin Victoria. Ze vond de liberaal ‘een Houten Klaas’ en voelde meer voor de geboren charmeur Disraeli. Zo klaagde  ze meermaals over Gladstone: “Hij spreekt mij altijd toe, alsof ik een openbare vergadering ben.”

Over Disraeli had ze een totaal andere indruk en de premier maakte gretig gebruik van zijn vleierskunsten om de koningin voor zich te winnen. Als schrijver van een indrukwekkend oeuvre sprak hij de vorstin – die een boekje had gemaakt over haar vakanties in Schotland – graag aan met “Wij schrijvers, mevrouw”. Tijdens zijn tweede premierschap zou hij Victoria zelfs tot keizerin van India laten uitroepen.

Maar het beste bewijs van Disraeli’s charmerende kunsten is een anekdote, verteld door een vrouw die op een avond met William Gladstone dineerde en de volgende avond met Benjamin Disraeli en over beide ontmoetingen het volgende vertelde:

‘Nadat ik met Gladstone had gedineerd vond ik dat hij de meest intelligente man van het land was. Maar na mijn diner met Disraeli voelde het alsof ik de meest intelligente vrouw van het land was.

Interesse in anderen tonen geeft hen een goed gevoel.

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20