Facebook-miljonair Chamath Palihapitiya: ‘VS zijn vandaag een de facto socialistisch regime’

Terwijl rijke Amerikanen niet in aanmerking komen voor de betrekkelijk magere stimuluscheque van 1.200 dollar die vanaf deze week in 70 miljoen Amerikaanse brievenbussen valt, zullen 43.000 belastingbetalers, die elk meer dan 1 miljoen dollar per jaar verdienen, van een belastingaftrek van 1,7 miljoen dollar kunnen genieten.

Dat berekende de Washington Post op basis van diep in de door het Congres goedgekeurde CARES-wet (Coronavirus Aid, Relief, and Economic Security) verborgen cijfers. Politici zorgen doorgaans goed voor zichzelf en hun vrienden. Een boutade die door de regering Trump nogmaals wordt bevestigd.

Naarmate meer details over het kolossale stimuluspakket bekend raken, komt in de Verenigde Staten een debat op gang over een reeks aankomende bail-outs. Is het met andere woorden de taak van de overheid om bedrijven in moeilijkheden en hun eigenaars te redden? Of moet men het kapitalisme zijn gang laten gaan en deze bedrijven failliet verklaren?

Aan de ene kant van het spectrum de techindustrie en Silicon Valley, die groot werd door vallen en opstaan en wat men met een iets meer academische term ‘creatieve destructie’ noemt. Aan de andere kant veelal investeerders en analisten op Wall Street die vinden dat de economie moet geholpen worden om massale werkloosheid te voorkomen.

‘Pover presterende CEO’s zijn de voorbije jaren al voldoende geholpen door de ononderbroken tussenkomsten van FED’

Een van de meest opgemerkte stemmen in het debat is die van durfkapitalist Chamath Palihapitiya.

Chamath Palihapitiya is een voormalig vice-president van Facebook (2007 – 2011). Hij leidt ondertussen het durfkapitaalfonds Social Capital. Daar investeert hij het geld dat hij bij zijn ex-werkgever heeft verdiend. Hij creëert oplossingen inzake de klimaatwijziging, onderwijs en diabetes. 

Palihapitiya is een fan van cryptomunten en ook mede-eigenaar van en bestuurslid bij de NBA-basketbalploeg Golden State Warriors. Eind 2017 haalde Palihapitiya het wereldnieuws toen hij bekende zich enorm schuldig te voelen over Facebook‘Ik denk dat we het middel gecreëerd hebben dat toelaat het sociale weefsel van hoe een samenleving werkt te vernietigen. […] Wie het beest blijft voeden zal door het beest worden vernietigd.’

Volgens deze Canadees-Sri Lankaanse durfkapitalist zijn pover presterende CEO’s en raden van bestuur de voorbije jaren al voldoende geholpen door de ononderbroken tussenkomsten van de centrale bank en is het tijd om de boel op te kuisen.

‘Er zijn nooit omstandigheden in dewelke de overheid aandeelhouders te hulp moet komen’

You have to wash these people out’, zei Palihapitiya recent op CNCB. Ook andere durfkapitalisten delen dezelfde visie. ‘Als je gelooft in zakendoen en kapitalisme, dan zijn er nooit omstandigheden in dewelke de overheid, m.a.w. de belastingbetaler, aandeelhouders te hulp moet komen.’

Aan de andere kan van het spectrum staan Wall Street en een reeks financiële analisten. Die denken dat als je al deze bedrijven failliet laat gaan, de overheid veel meer zal kwijt zijn in de vorm van werkloosheidsuitkeringen. Ook zijn bedrijven niet verantwoordelijk voor wat hier ‘een Act of God’ wordt genoemd of ‘force majeure’. 

‘Wanneer de overheid beslist dat je niet meer buiten mag, geen restaurants mag bezoeken, niet naar de bioscoop mag of naar de winkel – en die ondernemingen als gevolg daarvan kopje onder gaan – is het dan kapitalisme om te zeggen: ‘Sorry, maar je had deze eens op de honderd jaar voorkomende ramp maar moeten inplannen?’ schrijft CNBC-analist Scott Warper op zijn Twitterfeed. 

‘Hadden CEO’s deze eens op de 100 jaar voorkomende ramp moeten inplannen? Ja…’

Volgens Palihapitiya zijn het vooral de bedrijven die het pre-corona al moeilijk hadden, die het nu opnieuw moeilijk gaan hebben. Deze bedrijven zullen toch failliet gaan omdat ze niet echt nodig waren toen het goed ging, laat staan nu het slecht gaat. Net als elke staat over een rampenfonds beschikt, moet een goed geleid bedrijf dat ook hebben.’ 

De facto socialisme

Palihapitiya : ’We zijn langzaam maar zeker op weg naar socialisme. De FED kondigde recent aan dat ze elke vorm van krediet en schuldpapier opkoopt en garandeert. Daarmee wordt de Amerikaanse overheid de kredietverschaffer van elke onderneming in de VS. Dat is de facto socialisme.’

Palihapitiya heeft er verder geen probleem mee dat deze bedrijven door de overheid gered worden, maar de overheid moet dan ook de aandelen in handen krijgen. 

‘Waarom zou ik als allerlaatste persoon die bereid is geld in zulk zwalpend bedrijf te steken geen recht hebben op de aandelen? Als de Amerikaanse staat miljarden in deze bedrijven gaat steken, moet de bevolking de aandelen krijgen. Dat is kapitalisme. En opmerkelijk genoeg worden we als we dat doen een de facto socialistisch organisme. Dat moeten we accepteren.’ 

De Amerikaanse luchtvaartindustrie

Een andere stem in het debat is die van NYU-professor Scott Galloway. Volgens hem moet er een einde komen aan het moderne Amerikaanse kapitalisme, waarbij de risico’s voor mensen die al rijk zijn worden beperkt door ze geld te laten lenen van toekomstige generaties om zo hun onder grote schulden kreunende bedrijven te redden. 

Het beste voorbeeld is volgens Galloway de Amerikaanse luchtvaartindustrie, die de voorbije jaren 96% van zijn vrije cashflow inzette om eigen aandelen terug in te kopen, wat de beurskoers van het bedrijf deed stijgen. Daar profiteerde voornamelijk het management van het bedrijf van, want die kunnen dan hun vette aandelenopties verzilveren. Maar nu er een crisis is staan diezelfde mensen met open hand in Washington DC. 

Om de risico’s voor de rijken te beperken wordt de toekomst van de jongere generaties gehypothekeerd. ‘We privatiseren de winsten, maar nationaliseren de verliezen. Als er geld te verdienen valt zijn we kapitalisten, maar als er geld verloren wordt zijn we socialisten. Erger nog, we zijn dan de ergste vorm van socialisme, die vooral de vrienden van de machthebbers redt.’

‘Als we deze bedrijven failliet laten gaan verdwijnen de vliegtuigen niet, ook de piloten en stewards niet. Enkel de aandelen worden gedecimeerd. Maar dan nemen komen er gewoon nieuwe mensen aan de top die het efficiënter managen’, besluit tenslotte Palihapitiya.

Meer
Markten
Mijn Volglijst
Markten
BEL20