De toekomst valt te lezen in 200 meter modder: Azië zal steeds harder gaan lijden onder moesson

Isopix

De jaarlijkse zomermoesson in Zuid-Azië begint deze maand. En door de opwarming van de aarde zal het moessonseizoen in India waarschijnlijk natter en gevaarlijker worden, suggereert nieuw onderzoek. Eerder was al duidelijk dat we voor een ‘erger dan normaal’ Atlantisch orkaanseizoen staan.

Wetenschappers weten al jaren dat klimaatverandering het moessonseizoen verstoort. Eerder onderzoek op basis van computermodellen heeft gesuggereerd dat de opwarming van de aarde veroorzaakt door broeikasgassen, en het verhoogde vocht in de verwarmde atmosfeer, zal resulteren in regenachtigere zomermoessonseizoenen en onvoorspelbare, extreme regenval. Het nieuwe artikel, gepubliceerd in het tijdschrift Science Advances, voegt bewijs voor de theorie toe door terug te kijken op de afgelopen miljoen jaar.

Het moessonseizoen, dat over het algemeen loopt van juni tot september, brengt enorme hoeveelheden regen naar Zuid-Azië die cruciaal zijn voor de agrarische economie van de regio. Die regens beïnvloeden het leven van een vijfde van de wereldbevolking. Ze voeden of vernietigen gewassen, veroorzaken verwoestende overstromingen en verspreiden vervuiling. En ze kosten elk jaar talloze levens. De veranderingen in het patroon van de moessonregens als gevolg van klimaatverandering kunnen de regio een nieuwe vorm geven, en de geschiedenis, zo suggereert het nieuwe onderzoek, is een gids voor die veranderingen.

Wat er te zien valt in plankton van een miljoen jaar oud

De onderzoekers hadden geen tijdmachine, dus gebruikten ze het op één na beste: modder. Ze boorden in de Golf van Bengalen, in de noordelijke Indische Oceaan, waar de afvoer van de moessonseizoenen wegvloeit van het subcontinent en haalden er monsters boven.

Die monsters waren 200 meter lang en leverden een rijke registratie van moessonregens op. Nattere seizoenen brengen meer zoet water in de baai, waardoor het zoutgehalte aan de oppervlakte afneemt. Het plankton dat aan de oppervlakte leeft, sterft en zinkt laag na laag naar het sediment eronder.

De wetenschappers analyseerden de fossiele resten van het plankton, waarbij ze zuurstofisotopen maten om het zoutgehalte van het water waarin het leefde te bepalen. De perioden met veel regen en een laag zoutgehalte kwamen na perioden van hogere concentraties koolstofdioxide in de atmosfeer, lagere niveaus van het wereldwijde ijsvolume en de daaropvolgende toename van regionale, vochtdragende winden. Nu menselijke activiteit de niveaus van atmosferische broeikasgassen verhoogt, kunnen volgens de onderzoekers verwachten dat dezelfde moessonpatronen ontstaan. De voorspellingen van de klimaatmodellen zijn wonderbaarlijk consistent met wat ze zagen in het modder van de afgelopen miljoen jaar.

De gevolgen voor de mensen van het Indiase subcontinent zijn verschrikkelijk. De moesson laat al enorme hoeveelheden regen vallen en is an sich destructief. Maar het risico van catastrofaal sterke seizoenen neemt dus toe, en de steeds grilliger aard van de seizoenen houdt zijn eigen risico’s in.

(tb)